venus doom

öyle bir albüm ki sonunda ville valo'nun o davudi sesini sert müziklerle de duyabiliyoruz. ciddi işler yapabileceğini tekrar gösterdi bu grup bize****. adamlar sonunda bir albümde gerçekten gitar çalıyorlar (bkz: entry girerken kendini ahmet san zannetmek). şaka bir yana albüme yeteneklerini yansıtmışlar ve bence en azından "HIM 13-14 yaş grubuna hitab eder" klişesini rafa kaldırtmışlar. çevirip çevirip dinliyorum mütemadiyen.

sözler için ise aynı şeyleri söyleyemeyeceğim çünkü bu iş* ticaret için yapılıyor* ve şarkıların akılda kalması gerek. gerçi albümün bu haliyle müzikler daha çok akılda kalacak büyük ihtimalle.
özellikle sleewalking past hope'da don't fear the reaper tadı var sanki bu arada*. grubun ilk albümleri olan greatest love songs vol. 666 kadar başarılı bir albüm benim nazarımda.

ama siz siz olun yine de HIM ne yaparsa yapsın beğenmeyin. ne de olsa metal müziğin şanındandır önce "metallica iyice bozdu kendini eskisi gibi değil abi" denilir, ardından da "HIM ne lan, gay olum onlar onu mu dinliyosun" denilerek bok atılır. yoksa gençler, sittin sene metalci olamazsınız* alimallah. (bkz: ironi yaptım yer misin)