yazarların sevmedikleri özellikleri

Birazdan “beğenmediğim özelliklerimi sayıyorum, toplanın” kisvesi altında hava atma dönemi başlayacak. bir bu dönem var bir de mahalle süpermarketimiz'in bir ay boyunca indirimli elektronik eşya sattığı dönem var. ikisine de bayılıyorum. ama yetişemiyorum.

arkadaş birinizin de sevmediği özelliği “gaz probleminden dolayı yerli yersiz osurmak” olsun mesela. sabahları ağzım aşırı kokuyor desin bir babayiğit. çok kötü lan deyin mesela. biriniz arı görünce korkudan bayılacak kadar fobi sahibi olsun, bunu belirtsin. ya da yok mu aranızda sürekli dedikodu yapan? kem gözle bakan? etrafında yer alan insanların mutluluğu ve başarıları yüzünden kıskançlığından çatlayan? yok mu yatakta çok kötü olan? espri yapma kabiliyeti noksanlığı olur, sayısal zeka eksikliği olur, boy kısalığı, aşırı kilo, günde üç posta 31, bilemedin 1.5... hiç mi yok lan?

ben anlamıyorum bir insanın en nefret ettiği özelliği nasıl “aşırı paylaşımcılık, aşırı dürüstlük, aşırı kazançtan dolayı mağduriyet, aşırı güvenden dolayı insanlara inanmak” vs? ideal insan olmanız mı en kötü? buna inanan ve destekleyen bir kitle de var; onların da en kötü özelliği beyinsiz olmaları sanırım.

ben sizin en kötü özelliğinizi söyleyeyim; samimiyetsizliğiniz. bulduğunuz her anda kendinizi övmeye çalışmanız. aşşşşırı iyi niyetiniz yerine bunun üzerinde durursanız daha mantıklı olur bence.

sizin gibi, neredeyse pembe sıçtığını iddia eden insanlarla beş dakika duracağıma; yerli yersiz osuranla, küçük ve havasız bir ortamda 12 saat durmayı tercih ederim. yani hadi bilemedin 6 saat dururum. net.

saygılar.