kısmeti kapalı olmak

23. yaşıma giriyorum.
Kendimce uyumlu bir insanım. Arkadaş çevrem var, sosyal ortamlarda bulundum. Özgüvenim de var her şeyi karşıdan beklemem yeri gelince kalbimi açtığım insanlar da oldu.
Boyum kilom herkesin şöyle bir kadın olmalı dediğinden. Elim yüzüm düzgün şükür. Karakterim sağlam, dürüst yaşarım.
Ancak bugüne kadar doğru dürüst beni beğenen kimse olmadı.
Sevgili aramak değil, erkek delisi de değilim ama insan neden diye sorguluyor.
Neden kimse bana yaklaşmak istemiyor. Neden kimse bağ kurmuyor.
En genç en güzel zamanlarımdayken bile teklif gelmiyor.
Kendime kısmetsiz de demek istemiyorum. Allah doğru zamanda doğru insanı gönderir diyorum ama insanız.
Yaşıtlarım hatta benden küçükler ayda 2 kişi ile görüşürken benim hiçbir zaman hiç kimse tarafından istenmemem bazen üzüyor.
Gençlik aşkını yaşamak istemek ayıp değil.
Sevmek sevilmek istemek ayıp değil.
Ama olmayınca olmuyor. Verilen tavsiyeleri de denesem, akışına da bıraksam olmuyor.

işte öyle sözlük. Bazen olmuyor.