20 aralik 2008 almora bursa konseri

öncelikle anlayan için (bkz: bırak sağı solu etraf karı kız dolu)

yok o metaldi, bu bilmem neydi, bu senfonik mi epik mi, iyisi var mı yok mu demeden cumartesi günü muhteşem bir konser izledim ben. bu ekonomik açıdan sıkıntılı olduğum dönemde de gittim gözümü kırpmadan 25 kağıdı bastım. değdi mi? hem de nasıl. muziğe doydum, kandım sonuna kadar.

bilet fiyatları bence makuldu. zira burada bahsettiğimiz remasterlar ve singlelar hariç babalar gibi 6 albume imza atmış, istanbul'dan gelen 7 kişilik bir grup. kaç kişi vardı resimli'de? max 200-250 çoğu öğrenci, belki de daha az bilemiyorum. el insaf. koca grubun alın teri var ortada. para kazanmak için değil kitlesine ulaşabilmek için gelmiş bir grup olduğu zaten belli. keşke kazansalar da orası ayrı.

neyse saat 23.00 gibi sahneye çıktılar. karanlıkta playlist kağıdından yanlış saymamışsam 19 parça çaldılar.
tum playlisti aralık vermeden bastan sona kadar çaldıkları canavar bir performans izledim ben. dur durak bilmeden, dinlenmeden çaldı adamlar. bu performansın yanında başka dikkatimi çeken nokta ise sanki konser izlemiyordum album kaydını dinliyordum. parçaları kayıttaki gibi bire bir çaldılar sololar dahil. sadece bu bile bazı çok satan sidikli rock grubuna gore almorayı bir adım öne çıkartır.

grup üyelerinin bireysel performanslarına gelince,
lead vokallerde yeni bir hatun vokal vardı. sanırım adı duygu sahin. bu vokal bence almoraya gelmiş olan en iyi vokal. nihan tahtaisleyen'in guzel ama yeri geldiği zaman çok tiz kaçan sesinden ve bir sonraki vokalistin beğenmediğim ses renginden sonra duygu sahin'in performansını çok beğendim ben şahsen ve ses rengini çok hoş buldum.

soner canözer soloları aynen çaldı ve sadece iyi bir kompozitör değil aynı zamanda iyi bir gitarist olduğunu da gösterdi. erkek vokalleri kendi yaptı. genelde başarılıydı ama bir erkek vokal bulsalar daha iyi olabilir.

yan flütte bilge kocaarslan yine çok güzel bir performans sundu. soloları ve riffleri kayıttaki gibi birebir çaldı. ayrıca çok zayıflamış gordum. bir de bilge'nin doğumgünüydü sahnede kutlandı, hoş oldu.

keman çalan adını bilmediğim hatun performansı ve güzelliğiyle goz doldurdu.

davulcu bastan sona kadar sekmeden çaldı. aralıksız bu kadar parçayı çalmak ciddi bir kondisyon gerektirir. ki parçaların çoğu tempolu, yüksek metrononomlu şarkılar.
bas ve çello çalan arkadaşları tanımıyorum ama gorevlerini en iyi şekilde yerine getirdiler.

yeni albumun gidenlerin ardından hariç hepsini çaldılar yanlış hatırlamıyorsam. tılsım, su masalı, kıyamet senfonisi zaten öne çıkmış şarkılar fakat ben bunların yanında daha önce dinlememiş olduğum ay ışığı savaşçısı'nı ve satılık krallar'ı ilk defa orda dinledim ve çok beğendim. kıyamet senfonisi albumu baştan sona çok iyi ve bunu cumartesi gecesi bir kez daha görmüş oldum.
geceye ait tek eksi ise bis yapmadan gitmeleriydi. seyirci de çağırmadı, belki cılızdık belki yorulduk belki müziğe doyduk.
bir de o kostumler nedir yahu? bu kadar mı güzel olur? hatunlara bu kadar mı yakışır? hayır bir de nerden buldunuz? versailles sarayı'ndan mı çaldınız? bir ara tudors izliyorum sandım. bir sonraki bursaya gelişlerinizi dort gözle bekliyorum.