30 yaşında evlenmek geç kalınmış bir evlilik midir

evlenmiş olmak için evlenmektense bir ömür bekar kalın daha iyi diyor ve siz gençlere birkaç tavsiyede bulunmak istiyorum..

her şeyden önce gerçekten eğlenebildiğiniz, onunla olmaktan heyecanlandığınız, birlikte bir sürü aktiviteye katılmak için can attığınız, birbirinizin herşeyi olabildiğiniz insanla evlenin. günlük hayatta başına gelen en güzel ya da kötü şeyleri hemen onunla paylaşmak istediğiniz insanla evlenin, aradığında yüzünüzün güldüğü insanla evlenin. saatlerce konuşsanız da muhabbete doyamadığınız, telefonu kapatmak istemediğiniz insanla evlenin. sevginin yanında gerçekten saygının da olduğu, güvenin, sadakatin olduğu, güvendiğiniz ve size gerçekten güvenen insanla evlenin. hayatı bölüşebildiğiniz insanla evlenin.

farklılıklarınızın olduğu insanla evlenin. mesela o sizi bunaltmadan kendi arkadaşlarınızla takılıp tekneyle balık avına çıkıp kendi özelinizde ayrıca bir hayat yaşayabiliyorken siz de onun kendi arkadaşlarıyla katılacağı aktivitelerden mutluluk duyduğunuz insanla evlenin. maddi durumunuz iyi bile olsa çalışmak istediğinde veya yapmaktan mutlu olacağı bir iş yapmak istediğinde müsaade edin, sıkmayın, daraltmayın, bunaltmayın, kadın güçlüdür, çalışır da, yemek de yapar, çocuk da yapar, hepsine de bakar.

eğer bunları yaşayabildiğinize inandığınız biriyle olduğunuza düşünüyorsanız maziyi kurcalamayın. geçmiş çöptür. çöpleri çöpçüler kurcalar. sizden önce çok ağır bir yarası varsa ve ihtiyacı duyarsa yardımcı olun, sarın, sarmalayın.. ama çok derine inmeyin, bekaretmiş, ilk aşkmış gibi kavramlar günümüzde büyük bir kesim tarafından gerçekten önemini korusa da inanın insan bir güleryüze bin bekareti değişebilir. yüzü hiç gülmeyen, birlikte bişeyler yapmaktan hiç keyif almadığınız, karı-koca gibi değil de kardeş kardeş uyuduğunuz biri sütten çıkmış ak kaşık olabilir ama sizi mutlu etmeye yeter mi biraz düşünün ama bu kavramı aşamayacaksanız da kimseyi yormayın, aradığınız kriterlerde birine bakın.

evlenirseniz eğer, kendi ailenize de, eşinizin ailesine de mesafeniz olsun. çok yakın yerlerde oturmayın. yürüme mesafesi filan olmasın. kimse kimsenin evini görmeye ve karışmaya mecbur değil. iki taraftan da kendi ailenize karışılmasına izin vermeyin. artık o ailelerden ayrıldınız ve kendi aileniz oldu. ailelerinize saygısızlık yapmadan kendi ailenizi mutlu, mesut ayakta tutun. dik durun. hayatınızdaki insanı başkalarına ezdirmeyin. gerekirse rest çekin.
..ama....

herşeye rağmen yukarıda yazdıklarımı ve çok daha fazlasını yaşayıp, birbirine deli-divane olarak evlenen birçok çiftimiz bir süre sonra sıkılıp ya da birçok sorunlar yaşayıp boşanabiliyorken görücü usulü evlenip, birbirini evlendikten sonra tanıyan ve saygısını yitirmeden evliliklerini ayakta tutan çiftler de azımsanamayacak kadar çok.

insanın evlilikten beklentisine göre değişiyor sanırım, kimi insanın duyduğu aşk bir nebze olsun azaldığında, heyecanımızı kaybettik diyerek boşanırken, kimi insan da eve geldiğimde sıcak bir çorba, hoşgeldin diyen bir eş olsa yeter diyerek mutlu olabiliyor. aynı durum kadınlar için de geçerli.

o yüzden evlilik tamamen şans işi de denebilir. çok güzel başlayıp zamanla azalarak biterken, başlarda monoton olup sonra alevlenebilir de. siz doğru insan olmaya gayret edin. doğru insanı da bulmaya çalışın..