clementine

kesinlikle bir çizgi film değildir.

mesela tazmanya canavarının suratına pastayı yapıştıran bugs bunny bir çizgi filmdir. korkudan arkadaşının kucağına sıçrayan scooby doo, gölgesinden hızlı silah çeken red kit, arabalarını yürüyerek taşıyan taş devri kahramanları, ya da gölgenin gücüne inanan saftirik he-man ve kızkardeşi she-ra da birer çizgi filmdirler.
ama clementine başka birşeydir.

bir defa yatağa bağımlı sakat bir kız çocuğudur. bu neşeli bir çizgi film karakterinde aranan bir özellik değildir. hayal kırıklığıyla kardeştir. bütün çocukların yataklarında olmaları gereken gecenin en kör saatlerinde uyanıktır. her çocuk korkar karanlıktan ama clementine dört gözle bekler gecenin çökmesini. her bölümünde uğursuz bir şeytanın öldürmeye çalıştığı bir çocuk kahraman...

bu alev yaratığın ne zoru vardı küçük bir kız çocuğuyla bilemezdik ama bir ilkokul öğrencisinin en neşeli saatleri olan cumartesi öğlen saatlerinin atmosferini değiştirirdi clementine. yarım saatliğine çekyatlarımız kayardı altımızdan. eşyalar silikleşir, güpegündüz bir karanlık çökerdi oturma odasına. ve clementine başlardı...
her bölümde şu yarım saati sağsalim bir atlatsak diye nefeslerimizi tutarak izlerdik. henüz on yaşında çocuklarken biz, "hayatta kimseye güvenmeyin" diye fısıldadı kulaklarımıza. kedilerle belli bir satten sonra derin bir sohbete dalabileceğimize inandırdı bizi. ve iyilik perimizin hep tam zamanında yetişeceğine...

clementine bir çizgi film değildi. eğer öyle olsaydı yıllar sonra bile o'nu böyle yüreklerimiz titreyerek anamazdık.