egoizm

osho'nun garip bir bakış açısı getirdiği şey.

kısaca deyinmek gerekirse; bir insanın egoist olması, kendi mutluluğunu istiyor olmasıdır ve kendi mutluluğunu elde etmek içinde mutlu bir çevreye sahip olması gerekir. başkalarının mutluluğu bir kişiyi mutlu ediyorsa o zaman kişi mutlu olmak için başkalarının mutluluğunu da ister ve bunun için çaba gösterebilir. böylece egoizmi güzel bir sonuca bağlamış olur.

evet osho'nun bakış açısı güzel ve bir o kadar da garip ama bunun böyle olması saçma çünkü etrafımızda gördüğümüz birçok egoist kimse etrafındaki mutluluklara, mutsuzluklara "öff banane beni ilgilendirmiyor, ben kendime bakarım." tavrıyla tepkisiz kalıyor. egoizm, diğer insanların mutluluğunun kendini mutlu etme bilincinden yoksundur. bu yüzden de bu doğrultuda hareket etmesi mümkün değildir. ancak bu bilince varanlar egoist düşüncedeki duygularını bastıracak ve toplumu düşünmeye endekslenecektir.

aslında osho'nun demek istediği şey güzel ama egoizmin tanımına bile uymadığını düşünüyorum. incelemek isteyenler osho'nun aşk özgürlük tek başınalık kitabına göz atabilirler.