son adım

ayhan geçgin kitabı.

****alıntı****

-talihin oglu degilsin belki, ama talihsizligin oglu da degilsin. talih sana gulmemis olabilir, ama yerden yere de vurmadi. kendini ne bahtli goruyorsun ne bahtsiz. kayitsizlik mi? olabilir: kader sana kayitsizsa sen de ona kayitsizsin. gelecek bir yasam hayali kurdugun yok. ne de her sey baska turlu olsaydi simdi baska bir yasaminin olabilecegine inaniyorsun. dahasi: bin farkli turde yasama sansin olsaydi bile icindeki duygunun yine bu, agizda bu berbat tadi, bu pas tadini birakan kacinilmazlik duygusu olacagini dusunuyorsun.

-eskiyen benim. bu kohne yerde bile eskimis olan benim. bir sey, onune katip surukleyen bir ruzgar, bir kum firtinasi beni supurdu, toz toprak icinde kenara atti, oyle hissediyorsun, ama ne zaman geldi, nasil yapti, hic fark etmedin bile.
kendine aciyorsun. durumum ortada diyorsun, berbat, rezilce bir durum bu .......... gecinmek ya da para denen sey icin boktan biir iste calisiyorum. para hirsin yok belki, ama baska bir hirsin, istegin, arzun da yok-ya da oyle diyorsun, gucum ancak kendimibir arada tutmaya yetiyor sadece, bugunden bir sonraki gunu gecirebilecek gucu bulmaya calismaya yetiyor.