ruhsal çöküntüde olmak

Sadece sev istemiştim sadece sev... ben bugün ikna oldum ne oldu dersen mutlu sevgiyi hatırladım, masum sevgiyi hatırladım, beklediğimin bu olmadığını gördüm,. Ben ne olduğınu bilmediğim bir şeyin peşinden sürüklemişim kendimi, acıma aşk demişim, gözlerine baktığımda seviyorum demişim. Artık anladım sevgisizliğini anladım ikna da oldum.. gerçekten..
Kendimi hatırladım ben bu akşam, her şeye daha masum baktığım zamanları hatırladım, sadece sevmenin bile beni mutlu ettiği zamanları. Ne ara bu noktaya getirdim kendimi, tüm bu haksızlıkları nasıl yaptım kendime, ne için kör ettim gözlerimi özellikle de kalbimi ne oldu da körelttim bu kadar. Artık veda etmiyorum sana çünkü veda edilecek bir şey bile kalmamış ki aramızda neye veda edeceğiz ? Sevgisizliğine mi ilgisizliğine mi, beni sürekli değersizleştirmene mi, yok saymana mı, görmezden gelmene mi... kendi kurduğum o kumdan kaleyi yıkıyorum ben zaten kuramamışım ki sadece sanmışım.. şimdi sandığım tüm yanılgılarımla kendimi azad ediyorum...