vazgeçtim senden

bu,
yazdıgım son satırlar sana...
artık, ne ismim, ne şiirlerim,
ne gölgem,çıkmayacak karşına
hiç bir yerden...

hiç bir sey,
beni hatırlatan hiç bir iz kalmayacak
ne günden, ne geceden...
bir yaş gibi siliyorum kendimi gözlerinden...

duymayacaksın artık,
ne ses ne nefes,
ne sarkı, ne sitem
velhasıl hiç bir şey kalmayacak maziden…

bana ait ne varsa alıp
yarali bir güvercin gibi,
son bir çırpınışla
uçacagım ellerinden…

ne lodos fırtınalarım olacak artık
seni rıhtımalara sürüyen,
ne de, poyrazlarımda
acı soğuğum kalacak iliklerine dek işleyen...

hüzünlü eylüllerimi,
kasvetli şubatlarımı,
kararsız mayıslarımı
ve çorak agustoslarımı alıp gidiyorum
bu taşı toprağı,
havasi, suyu sen olan şehirden....

sokak çocuklarının kocaman kara gözlerine bakıp ta,
uzanan avuçlarina bıraktığın bozuk para misali
verdiğin sevgiyi dağıt şimdi
kime istersen…

derin bir nefes gibi içine çekip
sonra bıraktığın ben,
vaz geçtim senden...

hadi şimdi git,nereye gidersen
camlarda yol gözleyen telaşli bir anne gibi
merak eden,
ve seni senden çok düşünen ben,
vaz geçtim senden...

gidiyorum,
bu havası, suyu,
taşı, toprağı sen olan şehirden....
vazgeçtim senden,
vazgeçtim senden....

Ceyda Görk....14 Ocak 2006 saat:09.33..ist.