hayata devam etmek

yaşıyorsak eğer, nefes almaya devam ediyorsak içinde bulunduğumuz şu anda, gerçekleştirdiğimiz eylemin adıdır hayata devam etmek.

ancak benim bahsetmek istediğim böyle yüzeysel bir tanımın haricinde içinde bulunulan durum ve yaşanılan olaylar sonrasında hayata tutunmak, bu tarz olaylardan sonra hayatı bir fon müziği olmaktan çıkartıp gerçekten yaşanılan, bedende hissedilen ve haz alınan bir müzik haline getirmek için yapılan çabalamalar olacak. en azından deneyeceğim naçizane içinde bulunduğum durumlardan esinlenerek.

bir insan için hayatta yapabileceği en büyük yanlışlardan biridir belkide başka bir insana hayatını bağlamak. fütursuzca bir bağlanış, sonunu düşünmeden yapılan hareketler ve sonu düşünülmeden ilerleyen, çabucak tüketilen ilişkiler, ilişkinin bitmesinin yanısıra, kişiyi hayattan kopma noktasına getirebilir. zayıf iradeli bünyeler için bu durum kaçınılmaz bir durumdur. aşk denilen düşsel oyuncağın havasını soluduğunda bunları düşünemez insan ve içinde kaybolmaya başladığı andan itibaren kendisinde mantık çok az kaldığı için, sağlıklı karar verme yetisini yitirebilir. hayata devam edemem ben yanılgısı içine düşebilir zayıflığından ötürü.

yanlış bir yargıdır bu. eğer insan birazcık mantıklı düşünmeyi başarabilse o anda, hayatının içine eden şahsın, kendi ömrüne girmeden öncede bir yaşantısı olduğunun farkına varacak, onsuz yaşayamam tezini burada çürütecektir. şimdi ben bunları söylüyorum ama o anın psikolojisinde durum hiçte böyle olmaz, bilirim. ancak işte tam burada irade giriyor işin içine. iradesi kuvvetli olan bir insan bu düşünceleri kurgulayabilir ve hayatına kaldığı yerden devam edebilme yetisine ulaşabilir.

hayat devam ediyor, bunun farkında olmamıza rağmen bile bile hayatı kendimize zehir etmek, en basit deyişle, aptallıktır. hayat güzel, onu bilinçli katletmemek gerek.