peyroni

Penis içerisinde sert plakların oluşmasına Peyroni hastalığı deniliyor. ilk olarak 1743 yılında François de la Peyronie adlı cerrah tarafından tanımlanan bu hastalığa ait kayıtlar 1600’lü yıllara kadar gidiyor. Bu plakların oluşum sebebi bilinmiyor, ancak genellikle penisin arka tarafında ve köküne doğru bulunuyor. Hafif bir iltihabi sertlik olarak başlıyor ve zamanla büyüyerek daha sert ve geniş bir yapıya dönüşüyor. Orta yaşlı erkeklerin yaklaşık %1’inde Peyroni hastalığı görülüyor. Bu hastalığı olan erkeklerin %30’unda el ve ayaklarda da sert plaklara rastlanıyor. Hastalık genellikle hafif şekilde kendisini gösteriyor ve 6-15 ay içerisinde kendiliğinden geçiyor. Daha ileri durumlarda plakların sayısı ve genişliği artıyor. Plaklar, penisin eğri bir görünüm kazanmasına ve sertleşme sorunlarına yol açıyor. Penisdeki eğrilik sertleşme sırasında daha da belirginleşiyor. Plakların yerleşim yerine göre eğriliğin yönü ve açısı değişiyor. Penis yukarısındaki bir plak, yukarı doğru eğriliğe yol açıyor. Eğrilik çok ilerlediği zaman cinsel birleşme imkansız hale gelebiliyor. Buna ek olarak sertleşme sırasında şiddetli ağrı görülebiliyor. Bunların sonucunda sertleşme sorunları, psikolojik stres ve cinsel iktidarsızlık oluşuyor. Bu plakların kansere dönüşme riski yok, yani iyi huylu oluşumlar.
Peyroni hastalığı olanların doktora müracaat sebebi ağrılı ereksiyon ve cinsel birleşme yapamama. Hastalığın teşhisi muayene ile yapılıyor, özel bir tetkik gerekmiyor. Peyroni hastalığına, penisi etkileyen, çarpma ve bükülme gibi bir travmanın yol açtığı düşünülüyor. Bu travmalar sırasında meydana gelen kanamalar bu bölgede ilk önceleri iltihabi bir reaksiyona yol açıyor. Travmanın tekrarlandığı durumlarda bu bölgede ileri dönemlerde sert fibrotik bir doku oluşuyor. Bu doku içerisinde kalsiyum kristalleri depolanarak plağın daha da sertleşmesine yol açıyor. Peyroni hastalığının sebebi tam olarak bilinmediği için ilaçlarla kesin tedavisi mümkün değil. Çoğunlukla kendiliğinden geçtiği için, Peyroni hastalığına herhangi bir tedavi uygulamadan önce en az 1 yıl beklemek gerekiyor. Çeşitli araştırmacılar tarafından para-aminobenzoat veya E vitamini denenmişse de bu tedavinin ispatlanmış bir faydası bulunmuyor. Hücreler arasındaki bağ dokusunu parçalayan hyalüronik asit enjeksiyonu da uygulanan tedavi yöntemlerinden. Ancak bu tedavinin de belirgin bir yararı yok. Plak içerisine enjekte edilen ilaçlar içerisinde en etkili olanı “kollagenaz” enzimi. Bu enzim, Peyroni plağının esas maddesi olan kollageni yıkarak etkisini gösteriyor. Peyroni hastalığının kesin tedavisi cerrahi yöntem. Ameliyatla sert plaklar çıkartılarak oluşan boşluğa cilt veya sentetik yama yerleştiriliyor. Bu ameliyat sonrasında penis sertleşme özelliğini kaybedebiliyor. Ameliyat sırasında kişinin isteğine göre penil protez yerleştirilebiliyor. Peyroni hastalığında ameliyat seçeneği sadece ileri derece eğrilik nedeniyle cinsel birleşme yapması mümkün olmayan erkeklerde uygulanıyor.

(bkz: http://www.urolojibilgi.com/cinselislev.htm)