kalk gidelim

görsel

tartışmasız bir şekilde şu an televizyonlardaki en kaliteli yerli dizi.
yormuyor insanı.
gülümsetiyor.
bu diziyi seyrederken dertlerimi unutuyorum adeta.

bu dizide kimse yengesine hallenmiyor, komşu kızına tecavüz etmiyor, baba evlatlarını sokağa atmıyor, silahlar konuşmuyor, ortalık kan gölüne dönmüyor.

bu dizide bunlar yok.

ne var?
sevgi var, kardeşlik var, aile var, dostluk var, komşuluk var...bizi biz yapan her değer var.

yaklaşık 2 senedir izliyorum.

bir gece yarısı saat 03.00 civarı uykum kaçmıştı, televizyonu açtım tekrarı vardı. izleyenler bilir, hani erik dalı oynadıkları bölüm.
bölümü baştan sona izledim. muğla'nın yeşilyurt köyünün güzelliğine akıp gittim.
sonra ilk 40 bölümünü internetten izledim. ve şimdi her hafta soluksuz izliyorum.

bu diziyi seyrederken hayatın ne kadar boş olduğunu sorguluyorum her sefer ve artık iyice kafaya taktım, muğla'nın bir köyüne yerleşip tarım ve hayvancılıkla uğraşacağım.

kimbilir, belki de yeşilyurt'a yerleşirim, hatta o zamana kadar dizi devam ederse -ki daha uzun seneler devam eder diye düşünüyorum- belki bir bölümde beni de görürsünüz.

mustafa ali ve seyfettin.
adam kere adamsınız. en büyük hedefim şu hayatı sizin kafanızda yaşamak...

yalnız siz ikinize çok özeniyorum.
her bölüm goygoydasınız, bir ton hata yapıyorsunuz, para batırıyorsunuz, başınıza iş alıyorsunuz, ama başınızda her zaman size sahip çıkan, size kol kanat geren, yol gösteren hacı hüseyin babanız var.
ne yazık ki ben yol göstericimi erken kaybettim...

her neyse.
izleyin, izlettirin...böyle kaliteli, böyle müstesna yapımlar çok az var...