nasıl hissediyorsun

sanki beynimi delmeye çalışan bir matkap var gibi. maruz kaldığım insanların sesleri matkap gibi beynimde yankılanıyor. haftanın yorgunluğu yine üzerime çökmüş, uyku çekip resetleme zamanı gelmiş ama çay/kahve içelim, iki dizi izleyelim diyoruz. Fakat kafamın içi susmuyor. insanların anlayışsız, bencil, kindar, fesat, hesapçı, ruh emici, bok atıcı olmaları beni iğrendiriyor. bu iğrenme hissi ise ruhumu ve beynimi yoruyor. neden herkes kendine/kendi işine bakmıyor diyorum, neden insanlar başkalarıyla meşgul. ben kendi küçük, belki de çapsız dünyamda kendimle mutluyum mesela. neyse sözlük bugün bitik hissediyorum işte. çünkü insanlardan soğuyorum. iğreniyorum.