sevgilinin giderken bıraktığı şeyler

paylaşılmış alışkanlıklarınızdır, paylaşılmış vazgeçilmezleriniz.

aslında her şey onu tanımadan çok önce başlamıştır.
onu hiç tanımadan önce seviyorsunuzdur pazar sabahlarını.
onu tanımadan çok öncelerde her defasında gitmişsinizdir o parka,
o bankta oturup karışık meyve suyunuzu içmişsinizdir.
onu tanımadan seneler önce başlamışsınızdır o parfümü kullanmaya ya da evinizdeki o çerçeve, içine onun resmi girmeden seneler önce bulmuştur yerini artık açık fıstık yeşili olan duvarda. cumartesi şarabını onu tanımadan önce sevmişsinizdir. bir cümle, bir ifade daha çok öncelerde dilinize pelesenk olan.

ne zaman olduğu önemli değil de time after time tadında gelip içeri girmiştir kapınızdan hayatınıza bir gün. ve bu bahsi geçen her şeye ortak olmuştur. onları daha da anlamlandırmış, güzelleştirmiştir.

sonra bir gün o ya da siz bir şekilde oyun dışı kalırsınız. onunla paylaştığınız onca şeyden vazgeçersiniz. geriye bırakılan vazgeçilmiş onca şeydir, döngüsel atık denetiminde hataya uğrayan dosyalar gibi kalır en sevdiğiniz hatıralar bile.*