sevmek mi

sevmeyi mi sevdim, seni mi sevdim...

elbette seni sevmedim... tıpkı, senin de beni sevmediğin gibi...

heyecan yaşamak için sana kendimi kaptır(dım)mış gibi yaptım...

verdiğin heyecanı sevdim...

yaralanmalara doymuş yüreğinle yaralamanı yüksünmeden, yalancıktan sevdim seni...

bir ara, evet, bir ara inandım kendi yalanıma, tıpkı senin gibi...

işin kötüsü ben o yalanı da sevdim... yalanın içindeydin ya sen...

kanatmandan acımıyorum...

yokluğundan kanıyorum...

yalancıktan hisler yaşamayı seviyorum...

yalan hislerimin içindesin ya...

yoksun aslında... dördüncü boyutta gibisin...

boyutunu sevdim...

boyutunda kendimi güvende buldum... verdiğin güveni sevdim...

sinirinde saklı sabrını sevdim... saklamayı bildiğin tahammülünü...

duruşunu sevdim... hayata eyvallah edişini...

ruhumdan haz alışını sevdim... hazzı korkusuz yaşayışını...

seni değil işte... sendeki seni sevdim...

acıyı gözünden değil, yüreğinden akıtışını sevdim...

sevdayı dilinden değil, özünden süzüşünü sevdim...

acımadan özünü akkora atıp örseleyişini sevdim...

asi ruhumu ovcalarken okşayışını sevdim...

terbiyeni sevdim...

terbiyenle sevdamı terbiye edişini sevdim...

ben seni değil, senin ustalığını sevdim...

seni sevmedim hiç... tıpkı, senin de beni sevmediğin gibi...