id

id kişiliğin sadece kendini düşünen tarafı.
yeni dogmus bir bebek bile karnını doyurması gerektiğini bilir ve ona göre hareket eder.
bu idin gücü ile saglanır freud'a göre.
bebek büyüdükçe id de değişiklikler olmaz beklenenin aksine.
id hep aynıdır ve kendini doyurması gerektiğini bilir ve buna diğer tüm zevkler eklenmiştir.tüm zevkler idin ilgi alanındadır.
mesela paraya ihtiyacı varsa ve kazanamışsa çalmayı düşünür id.
birisi ile birlikte olmak istiyorsa tecavüz etmeyi düşünür id.
morali bozuksa uyusturucu almayı düşünür.
yapması gerekeni değil de yaptığında mutlu olduğu seyleri ister id.

ama kişilik sadece id den olusmamıstır yine freud'a göre düşünecek olursak
ego ve süperego da vardır kişiligin içinde.

süperego "ne derler"i düşünür ve toplumun nelere izin verip neleri ayıpladığını hesaba katar.herkesi kendine yeğler insan süperegosu cok baskınsa.ki bu da yanlıştır toplum için yasamamaktadır çünkü insan.

ego ise bu ikisini dengeleyen gücüdür kişiliğin."hangisi benim için iyi olur" der
paraya ihtiyacı varsa da calmaz kazanma yolunu arar,sevgiye ihtiyacını tecavüzle kirletmez sevdiğini elde eder.

ego calışmadığında denge bozulmustur.kişi ya kendini fazlasıyla tatmin etmenin yorgunluğundadır ya da tam tersi.