raku

raku işleminden sonra seramik verniklenmiş gibi bir görüntüye ve alacalı bir renk cümbüşüne kavuşmakta; hobi olarak seramik işine girişmiş bünyede ilk anda eserine yabancılaşma hissi yaratsa da, sonrasında "ne yapmışım ben" tadında bir kendinle gurur duyma haline sokmaktadır. fırınlanmaya dayanmış amatör seramiğinizin raku işlemini de atlatacağını düşünseniz de, bir anda kendimizi, seramik işine giriştiğinizden beri sallamadığımız seramik hocanızın "benim sözümü dinlemezsen böyle olur" anlamını çıkarabileceğiniz bakışları eşliğinde, rakulanmış ve iki parçaya ayrılmış eserinizi teslim alırken bulabilirsiniz. böyle bir durumla karşılaşıldığında insanın rakudan cayıp, kendini "rakı" sofralarına adaması da olasılıklar dahilindedir. tabi umudumuzu yitirmeyip başka bir japon icadı olan ve Türkiye'de "japon" diye çağrılan güçlü yapıştırıcının, kırılmış rakulu seramiği adam edeceğini düşünüp bir an önce yapıştırma işine girişmeniz de güzel bir direniş örneğidir. hem böylelikle rakı sofranızı rakuyla süsleyip olası geyikler için malzeme yaratabilirsiniz.