şiir

Saat dört

Bir bakıyorum saat dört, bir bakıyorum enkaz
O günleri hatırladım yine yaşlı bir çift göz
Teselli vermez artık bana hiçbir tatlı söz

Yenildim, yenilendim, üstüm başım çamur
Etrafımdaki bütün topraklar çorak
Mutlu zamanlara sokulmuş çomak

Donuk hatıralar korkutuyor asi ruhumu
Zaten korkmayan bir tek Güneş var
O da kim bilir ne zaman açar...