düşün ki o bunu okuyor

Bunca sene sonra neden bu akşam özledim ki seni. Demek istediğim gerçekten özledim. Belki de hayatımda özlenecek biri kalmadığı içindir. Planlar yapmadığımdandır. Belki de sonunu düşünmediğim için artık hiçbir şeyin. Öylesine nefes aldığımdan. Hoş onu da isteyerek yapmıyorum ya. Denk geldiğim için mi hiç görmediğim bir fotoğrafına . Bilemiyorum. Çok sormuştum kendime " bir kadın saçımı boyatırsa mı daha çok sevmiştir yoksa kestirirse mi? " cevabı biliyorum aslında ama işte. Sadece biliyorum söylemiyorum kendime. Acaba seni mi özledim o günleri mi onu da bilmiyorum ya . Hiç bilmediğim bir yerde hayatıma devam ediyorum . Hiç sevmediğim. Haberin vardır elbet . Umrunda olduğunu da sanmıyorum. Ama bu gece umrunda olmak isterdim gerçekten. Gözlerim yaşarıyor biraz. Sanırım son raddeye gelmenin eşiğindeyim. Bu gece hüzün dolu uyuyacağım . Dolu dolu nefes alamadığım olmamıştı hiç. Söylediğim sözler aklıma geliyor. Pişmanlığın ağrısı mı bu ? Bilemiyorum. Öylesine yaşamanın son turundayım. Biraz daha böyle giderse duygusuz olabilirim diye korkuyorum. Sahi niye korkuyorum ? Onu da bilemiyorum. Bu gece tek bildiğim şey seni özlemem. Seneler sonra da bunu kendime itiraf etmem sanırım . Taşlar yerine oturuyor. Hiç gelmeyecek olan seni özlemek yükünü niye kendime yükledim ? Ve evet onu da bilmiyorum . Gerçek gibi rüyalar olur ya insanın hayatında. Onları neden beklediğimi anlıyorum . Hep bir kırgınlık mı olacak böyle hayatımda . Senin yerini bu pişmanlıklar mı alacak hep hayatımda? Bunları tecrübe etmek ne zormuş . Hayatının sonuna kadar görmeyeceğin bu şeyleri yazmak anlamsızlığı. Düşüneceğim . Bir sigara yakıp .