bugün
- kolye115
- var olmak için ne yaptınız12
- lale8
- brezilya7
- gül7
- sen kimsin sorusuna 3 kelimelik cevap ver8
- sevgili nedir7
- başka birinin ayağını yalamış erkekle evlenmek7
- fil8
- yüzde 50 burslu psikoloji bölümü kazanmak12
- kaplan17
- 17 ekim 2026 gençlerbirliği galatasaray maçı21
- aslan15
- nick vermeden bir yazara seslen9
- elma5
- sözlük obezlerinin fotoğrafları10
- makinelerin zihnimizi okuyabilmesi5
- 21 ekim 2026 lille galatasaray maçı4
- amerika birleşik devletleri6
- yaşlanınca yalnız kalmamak için evlenmek3
- evi ev yapan şeyler14
- zebra7
- yağmur yağdığında çırıl çıplak sokağa çıkmak3
- gece 23 30 da son ses müzik çalan komşu3
- sarı teker kim sorunsalı8
- 17 ekim 2026 fenerbahçe alanyaspor maçı9
- türkiyede kürt olarak barınabilmek için gerekenler71
- odanız sade mi olsun yaratıcı mı4
- ankara8
- ona bir şey söyle10
- gece 00 00 da sözlüğün kapısını kilitlemek2
- fatoş seğmen2
- timsah9
- bileklik19
- yağmurlu gecelerde yapılması zevk veren şeyler3
- yazarların kulaklığında şu an çalan şarkı4
- futbol18
- papatya5
- fenerbahçe18
- nervio'nun arkadaşının eline asık olmak5
- almanya10
- fransa5
- asla evlenilmeyecek erkekler2
- bugün sözlüğün sakin olması4
- galatasaray19
- anadolu çomarları7
- jeffrey epstein6
- queen ravenna'nın kutsal büyücülük kitabı3
- bu ekonomide hala kadın çalışmamalı diyen tip7
- yalnızlık ömür boyu4
kim olduğunu hatırlıyorum. o anki surat ifadesi benim ağlamakta olduğum gerçeğini değiştirmiyordu.
- acıyor !
diye bağırabildim son takatimle. nasıl anlatılır yumuşatmadan bilemiyorum ama acı çekiyordum. sebebi malum. çok acı çekiyordum, ağlıyordum deli gibi. yanıyor bedenim, yanıyorum. hiç kimse söndüremez şu an beni, berbat bi haldeyim. gözyaşlarım akıyor gözlerimden.
bardaydı...
kim olduğunu bu yüzden hatırlamıyorum zaten. tek hatırladığım acıdan kendimi kaybettiğim. dizlerimin artık beni taşımadığı, acıdan yere kapaklandığım. ve ben yerdeyken arkamdaki insanın zevk almaya devam etmesi, surat ifadesi, benim " acıyor" deyip ağlamam...
işi bittiğinde yanıyordum, ağlıyordum. tuvalete koştum hemen. oturup taharet musluğunu açtım serinlemek için. yanıyordum, inanılmaz bir acı bu. anlatılmaz.
arkam akıyor arkamdan, ne bu akan deyip elimi götürüyorum arkama. önce onun pisliği geliyor. kırmızı pislik, kırmızı geliyor arkamdan. kan geliyor, elimi götürüyorum arkama, elim kırmızı, ağlıyorum oturmuş. korkuyorum. öyle duruyorum, arkamdan su gibi kan akıyor. dursun diye dua ediyorum allah' a. durmuyor, durmuyor...
taharet musluğunu açıyorum yine. serinliyorum sanki, ama akıyor hala. durmuyor kan, kan bir türlü durmuyor.
bir ara kalkıyorum ayağa, tuvalete bakıyorum. tuvalet kıpkırmızı, kan... sifonu çekip oturmaya devam ediyorum. gelen kapıyı çalıyor, arkadaşıma mesaj atıyorum " kötüyüm, tuvalete gel" diyorum. geliyor kapıya, " noldu?" diyor, " kan sıçıyorum mına koyim" diyorum ağlayarak. " ayağa kalk" diyor, tuvalet kağıdıyla siliyorum kanı. pantolonumu çekiyorum.
lavaboda kanlı ellerimi yıkıyorum. yürüyecek takatim yok.
" eve git, dinlen. geçer o, merak etme" diyor arkadaşım. eve gidiyorum taksiyle, uzanıyorum. tuvalete gitmeye korkuyorum. ne zaman geçmiş yaram farkında bile değilim.ne oldu? neden oldu? bilmiyorum. doktora gitsem bilirdim belki, dinlenince geçiyormuş ama. öğrendim.
kan görmeye dayanamazdım ben, hangi ara alıştım? hangi ara kan sıçmak bu kadar normal gelmeye başladı bana?
daha dün dizimi kanattığımda bayılacak gibiydim oysa.
ne kadar çabuk değişiyormuş hayat...
- acıyor !
diye bağırabildim son takatimle. nasıl anlatılır yumuşatmadan bilemiyorum ama acı çekiyordum. sebebi malum. çok acı çekiyordum, ağlıyordum deli gibi. yanıyor bedenim, yanıyorum. hiç kimse söndüremez şu an beni, berbat bi haldeyim. gözyaşlarım akıyor gözlerimden.
bardaydı...
kim olduğunu bu yüzden hatırlamıyorum zaten. tek hatırladığım acıdan kendimi kaybettiğim. dizlerimin artık beni taşımadığı, acıdan yere kapaklandığım. ve ben yerdeyken arkamdaki insanın zevk almaya devam etmesi, surat ifadesi, benim " acıyor" deyip ağlamam...
işi bittiğinde yanıyordum, ağlıyordum. tuvalete koştum hemen. oturup taharet musluğunu açtım serinlemek için. yanıyordum, inanılmaz bir acı bu. anlatılmaz.
arkam akıyor arkamdan, ne bu akan deyip elimi götürüyorum arkama. önce onun pisliği geliyor. kırmızı pislik, kırmızı geliyor arkamdan. kan geliyor, elimi götürüyorum arkama, elim kırmızı, ağlıyorum oturmuş. korkuyorum. öyle duruyorum, arkamdan su gibi kan akıyor. dursun diye dua ediyorum allah' a. durmuyor, durmuyor...
taharet musluğunu açıyorum yine. serinliyorum sanki, ama akıyor hala. durmuyor kan, kan bir türlü durmuyor.
bir ara kalkıyorum ayağa, tuvalete bakıyorum. tuvalet kıpkırmızı, kan... sifonu çekip oturmaya devam ediyorum. gelen kapıyı çalıyor, arkadaşıma mesaj atıyorum " kötüyüm, tuvalete gel" diyorum. geliyor kapıya, " noldu?" diyor, " kan sıçıyorum mına koyim" diyorum ağlayarak. " ayağa kalk" diyor, tuvalet kağıdıyla siliyorum kanı. pantolonumu çekiyorum.
lavaboda kanlı ellerimi yıkıyorum. yürüyecek takatim yok.
" eve git, dinlen. geçer o, merak etme" diyor arkadaşım. eve gidiyorum taksiyle, uzanıyorum. tuvalete gitmeye korkuyorum. ne zaman geçmiş yaram farkında bile değilim.ne oldu? neden oldu? bilmiyorum. doktora gitsem bilirdim belki, dinlenince geçiyormuş ama. öğrendim.
kan görmeye dayanamazdım ben, hangi ara alıştım? hangi ara kan sıçmak bu kadar normal gelmeye başladı bana?
daha dün dizimi kanattığımda bayılacak gibiydim oysa.
ne kadar çabuk değişiyormuş hayat...
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar