garibim

bu şarkıyla ilgili trajik bir hadise vardır: klipte erhan güleryüz henüz ayna' ya bakıp deşifre olmadığı için her daim sırtı dönük yürürdü. geçtiği yollarda bankların kenarına uzanmış şarap içen, kuru ekmek yiyen garibanlar görünürdü. burdaki abilerden birini televizyonda gören bir kadın, onun yıllar önce kaybolan kocası olduğunu düşünerek televizyon kanallarıyla bağlantıya geçer. geçmiş zaman, tam hatırlamıyorum ama ya reha muhtar ya da kadir çelik adamın nerede olduğunu öğrenir ve onu programa çıkarmak ister. güzel abimiz direnir ' yahu ben hiç evlenmedim, ne karısı?' dese de dinletemez. polislerden önce temiz bi zopa yer, sonra da saçı sakalı traş edilip, güzelce giydirilerek mevzu bahis programa çıkarılır. kadın henüz stüdyoya gelmemiştir, adam tekrardan evli olmadığını yineler fakat dinleyen kim. nitekim kadın da stüdyoya gelir, adama bakar ve ' ı ıh, bu benim kocam değil' der. burada adam yine bir şeyler geveler; polisler tarafından darp edildiğini, programa zorla getirildiğini söylemeye çalışır fakat sunucunun laf kalabalığında kaybolur sözleri.

leman dergisi çizerlerinden suat özkan, köşesi kırık leblebi de bu olayı anlatmış ve başlığa da garibim hadi gül biraz, bu bahar joplar kiraz yazarak vakadan bir çok kimseyi haberdar etmeyi başarmıştı. tabii hiç bir örgüt, sivil toplum kuruluşu vb. üzerine gitmedi. serserinin, berduşun, sokak çocuğunun, tinercinin insan hakları evrensel beyannamesinde yeri yok ki birader! herkes eşit, ama birileri birilerine göre hep daha eşit.