kocasının yanındaki kadına laf atan öküzler

başlık açıldığı dakikalarda, laf attıkları için hastanede yatan öküzlerdir.

güzel bir ramazan akşamı biraz dolaşmak ve pide almak için dışarıya çıkan piyade çavuş, iftar yaklaştıkça koşuşturmanın nasıl arttığını gözlemlemektedir. caddelerin kalabalığı, evlerine iftarlık yetiştirmek isteyenlerin tatlı acelesi, piyade cavuş a ramazanın güzel birşey olduğunu hatırlatır tekrar. derken karşıdan karşıya geçen bir çift görür. arabanın yaklaştığını, biran önce geçmeleri gerektiğini düşünür. belki o an kırk uçurmaya götürülecek kadar küçük olan bebek adamın kucağındadır. kadın ise arkadan onlara yetişmek için çabalamakta, kendini kaldırıma atmak için yoğun çaba göstermektedir. piyade cavus, adamın şerefsiz it bağırışıyla afallar. afallamasıyla önünde giden iki şerefsizi farkeder. adam bağrınmaktadır, tut şu çocuğu, tut şunu gözlerini oyayım, dillerini koparayım onların diye. kadın olay çıkmasın, huzurları bozulmasın diye almaz çocuğu. piyade çavuş ise olanları şakın gözlerle izler, adamların laf attığına emindir artık. iki piç kurusu ise arkalarına bile bakmamaktadır. derken adam ani bir hareketle çocuğu yere bırakır ve koşmaya başlar. namusuna dil uzatanları cezalandırmak için. piyade cavuşla beraber olaya şahit olan sobacı da fırlar adamın arkasından. ilk başta olayı ayırmaya niyetli sobacı ve piyade çavuş, öküzlerin adamı dövmesine ve bir de haklılarmış gibi konuşmalarına dayanamaz. sobacının kafa darbesiyle neye uğradığını şaşıran öküz toparlanamadan, piyade cavuşun sağ kroşesiyle de diğer öküz yıkılır. olayı gören sobacının esnaf arkadaşları ve olayın mağduru koca, öküzleri polis gelene kadar paspas yapar.

dayak olayında şiddet uyguladıkları için, bazı "konuşarak çözerdinizciler" tarafından eleştirilecek koca, piyade çavuş, sobacı ve esnaf arkadaşları mevzularında haklıdırlar.

(bkz: şiddet bazen gereklidir)