sözlük yazarlarından şiirler

babama...

tam 2 yıl oldu be baba!
çok zormuş be baba!
bu kapanmayan yara,
neler aldı götürdü bu candan,
bu hayattan, etten, tırnaktan.

neden baba neden!
aslına bakarsan 2 yıldır tek cümlem,
hiç yakışmadı sana o alçak kefen,
kara toprağamı karıştı şimdi o beden?
o gün tutup elinden,
seni çekip çıkarmayı ne kadar istedim bir bilsen,
meğer kanatsız kuş olmuş ruhun,
farkedemedim gökyüzünden selamlarken.

acının terazisi yok ki be baba!
bana göre melhemsiz bu yara,
duyar gibi oluyorum,
sana göre ufak bir ara,
ebediyette buluşmaya.

artık eskisi gibi tadı yok be baba!
evin, işyerin geçerken önlerinden o sonbaharda,
görmüş olmalılar seni ay yıldızlı tabutunda,
eşyaların bile kokmuyorlar eskisi gibi, sen gibi
her özlediğinde gardıroba koşan oğluna.

kokunu buldum be baba!
seni içime çekiyorum her yudumda,
belki de bir an önce gelebilmek için yanına,
biliyorum çatacaksın yine o kara kaşlarını ama,
sigaram seni hatırlatan son şey artık bana.

içim parçalanıyor be baba!
bak yine gözyaşlarım fazla geldi cana,
sen üzülme hiç, çok mutlusun belki de orada,
gelicem en kısa zamanda yanına,
toprağını okşamaya,
mezar taşını yıkamaya,
oğulun babayla olan cevapsız konuşmasına.

gelicem baba...