bugün
- airfryer alanlar şimdi ne yapıyor20
- 29 ekim 2026 aliyev'in türkiye'ye gelmemesi21
- nutellayı memelerine sürüp ikram eden kız10
- türk solu7
- arabistan'ın sınava çarşafla girmeyi yasaklaması3
- cedidacer tarzı entry girmek6
- pazartesi görünümlü cuma5
- kafede kış çayı içen erkek5
- kimsenin 10 dakkadır entry girmemesi2
- sözlüğün içler acısı hali ve zavallı yazarlar8
- sözlük kızlarının bir işe yaramaması3
- oğlak burcu4
- insan doğuştan iyi midir16
- sinem dedetaş11
- fransa da 100 euroya satışa çıkarılan denizaltı2
- mahmud abbas5
- onaya ihtiyaç duymadan değerli hissedebilmek8
- baba olmak3
- aykut kocaman3
- dabbet ul arz geldiğinde bilimin sıçacak olması3
- üçler yediler kırklar6
- bm deposunun israil saldırısında hasar görmesi4
- amedspor12
- türkiyeliyim ve mutluyum7
- istanbul da chp'li başkanlara soruşturma3
- apo çıkarsa ulusalcılar ne yapacak10
- parayı kaldırıp ortadan kaybolmak4
- ösym gözetmenlerinin tavan yapan egosu2
- hamid abim olsaydı bunlar başımıza gelmezdi2
- ölüm haberi almak2
- aleksey batrakov3
- fon vurgunu12
- nervio'nun başkalarının fotoğrafını paylaşması12
- ekşi sözlük toplu yazar alımı9
- 29 ekim cumhuriyet bayramı17
- katalonya özerk bölgesi5
- anın görüntüsü14
- papatya çayı içen erkek7
- 26 ekim 2026 galatasaray fenerbahçe maçı62
- hiç şişman kadınlar sevişmemiş erkek3
- sözlükte 1 63 den uzun hanımefendi yazar olmaması7
- hoyrat gecelerde bazen anüs koklamak istersin7
- ismet inönü6
- gecenin şarkısı12
- ince çorap giyip üşümüyorum ama diyen bayan5
- cumhuriyet bayramı14
- ölmüş birinin fotoğraflarına bakmak5
- escort taş mı yesin11
- kapadokya da çökme sonucu iki kişinin ölmesi6
- yazarların kulaklığında şu an çalan şarkı21
yıllar önce xbox 360 da arkadaşımla birlikte ışık almayan bir odada iki gün boyunca ağzımızı ayıra ayıra oynadığımız oyun.
senaryo, müzikler, diyaloglar ışık oyunları hepsi muazzam. ormandaki gölge oyunları o kadar ustalıkla yapılmış ki üzerinizden gerginliği bir türlü atamıyorsunuz.
hatırladıkça güldüğüm bir anım da var bu oyunla ilgili.
dedim ya 2 gün boyunca alan wake oynamaktan beynimiz helvaya dönmüş şekilde bir de gidelim resident evil after life ı izleyelim dedik.
akşam üstü bir seansa bilet aldık düştük yola. hala duruyor mudur bilmiyorum ama o zamanlar ege üniversitesi hastanesi ile forum bornovayı birbirine bağlayan görece ıssız ağaçlı bir yol vardı.
sinemaya gitmek için de metrodan inip bu yolu kullanalım dedik. gittik filmimizi izledik her şey güzel hoş gerçi film çok tatmin etmemişti ama olsun. çıktık hava kararırken yol da iyice ıssızlaşmış biz oyunun etkisindeyiz tabi film ve oyunun geyiğini yaparak metroya dönüyoruz.
birden telefonum çaldı annem arıyor açıp hızlı hızlı önden gitmeye başladım. en fazla bir dakika konuşmuşumdur kapattım sağıma, soluma, arkama bakıyorum arkadaş yok.
panik oldum bir anda bastım küfürü, arıyorum telefonu da kapalı. hemen flashı açtım o zamanlar da w810i var cebimde canavar gibi telefondu bu arada.
ulan ışığı dağa, taşa, ağaçlara tuttukça gölgeler üstüme üstüme geliyor. arkamdan çıtırtılar hırıltılar başım döndü iyice. arkamdan birileri fırlayacakmış gibi.
başladım ben de foruma doğru hızlı hızlı yürümeye bir yandan da insan kaptırıyor kendini ne oldu lan acaba diye.
neresinden bakarsan bak gerçek hayatta kazık gibi adamı sağa sola girişi çıkılı olmayan düz bir yolda kaybetmek tam bir saçmalık.
sinemaya gidiyorum tekrar bir şekilde buluyoruz birbirimizi meğer arkadaş bilgisayar almak için yüklü bir miktar para çekmiş ve cüzdanına koymuş tam bana telefon geldiğinde de cüzdanın cebinde olmadığını fark etmiş o panikle hızla geriye yönelmiş.
gece burda sona ermedi tabi karakola gitmemiz, bizi takmamaları sarhoşun birinin ben polisim diyip bizi taksiye bindirmesi filan bir sürü saçma sapan şey daha yaşadık ama cüzdan ortaya çıkmadı o akşam. bir kaç gün sonra sinemada bulmuşlar cüzdanı allahtan.
senaryo, müzikler, diyaloglar ışık oyunları hepsi muazzam. ormandaki gölge oyunları o kadar ustalıkla yapılmış ki üzerinizden gerginliği bir türlü atamıyorsunuz.
hatırladıkça güldüğüm bir anım da var bu oyunla ilgili.
dedim ya 2 gün boyunca alan wake oynamaktan beynimiz helvaya dönmüş şekilde bir de gidelim resident evil after life ı izleyelim dedik.
akşam üstü bir seansa bilet aldık düştük yola. hala duruyor mudur bilmiyorum ama o zamanlar ege üniversitesi hastanesi ile forum bornovayı birbirine bağlayan görece ıssız ağaçlı bir yol vardı.
sinemaya gitmek için de metrodan inip bu yolu kullanalım dedik. gittik filmimizi izledik her şey güzel hoş gerçi film çok tatmin etmemişti ama olsun. çıktık hava kararırken yol da iyice ıssızlaşmış biz oyunun etkisindeyiz tabi film ve oyunun geyiğini yaparak metroya dönüyoruz.
birden telefonum çaldı annem arıyor açıp hızlı hızlı önden gitmeye başladım. en fazla bir dakika konuşmuşumdur kapattım sağıma, soluma, arkama bakıyorum arkadaş yok.
panik oldum bir anda bastım küfürü, arıyorum telefonu da kapalı. hemen flashı açtım o zamanlar da w810i var cebimde canavar gibi telefondu bu arada.
ulan ışığı dağa, taşa, ağaçlara tuttukça gölgeler üstüme üstüme geliyor. arkamdan çıtırtılar hırıltılar başım döndü iyice. arkamdan birileri fırlayacakmış gibi.
başladım ben de foruma doğru hızlı hızlı yürümeye bir yandan da insan kaptırıyor kendini ne oldu lan acaba diye.
neresinden bakarsan bak gerçek hayatta kazık gibi adamı sağa sola girişi çıkılı olmayan düz bir yolda kaybetmek tam bir saçmalık.
sinemaya gidiyorum tekrar bir şekilde buluyoruz birbirimizi meğer arkadaş bilgisayar almak için yüklü bir miktar para çekmiş ve cüzdanına koymuş tam bana telefon geldiğinde de cüzdanın cebinde olmadığını fark etmiş o panikle hızla geriye yönelmiş.
gece burda sona ermedi tabi karakola gitmemiz, bizi takmamaları sarhoşun birinin ben polisim diyip bizi taksiye bindirmesi filan bir sürü saçma sapan şey daha yaşadık ama cüzdan ortaya çıkmadı o akşam. bir kaç gün sonra sinemada bulmuşlar cüzdanı allahtan.
Gündemdeki Haberler
Güncel Önemli Başlıklar