arap alfabesi

Tarihimizde mantıksız gelem nadir şeylerden birisi.

Türkçenin sözlü tarihten bu yana geldiği bilinen bir gerçek. Çoyr veya çoyren yazıtlarıyla (bkz: çoyren yazıtları) başladığı tahmin edilen bengütaş geleneği, ve ardından Köktürk yazıtları ile sogd ve Çin alfabesinden de harfler barındıran milli alfabemiz Köktürk alfabesi varken; Sonra Uygur devleti zamanında daha da geliştirilen Uygur alfabesi varken -ki bu dönemde yazılmış bengütaşlar da birer sanat abidesidir-; Karahanlılar devleti zamanında bu iki alfabenin bir tık daha üstü olan Karahanlı yazı dili varken Arap alfabesine geçiş oldukça mantıksızdır.

“Dinin anlaşılması konusunda sıkıntı yaşanabilirdi.” Diye düşünenler vardır elbet. Ama o dönemde kaşgarlı Mahmut ortaya çıkıp divanû lügatî’t-türk’ü yazdı. 7500’den fazla kelime çevrildi. O zaman? Arap alfabesindeki harflerin Karahanlı yazı dilinde karşılığı bulundu demektir. Kur’an Türkçeye çevrilmeyip Karahanlı yazı diline çevrilebilirdi. Bunu mantıksız bulan arkadaşlara şunu sormak istiyorum; şu an bir duayı ezberleyeceğimiz zaman latin harfleriyle Arapça yazılmış halini ezberlemiyor muyuz? ikisi de aynı şey.

Türkçe Arapçanın bir tık üzerinde bir dildir, orta Asya’da bir çok dile yüzlerce kelime vermiştir. Anadolu’ya geldikten sonra Avrupa’daki bir çok dile kelime vermiştir. Birden fazla boyu, birden fazla Lehçesi vardır. Bu Lehçeler birbirinden fazladır. Zenginliği görebiliyor musunuz?

Ama bu dediklerimin bazı insanlar için hiçbir önemi olmayacak biliyorum. Kur’an Arapça olduğu için Arapçayı anadili olarak kullanmaya hazır insanlar bu düşünceye anlam vermeyecek, üzerine bu düşünceyi savunanlara d’ini zayıf’ yaftası vuracaklardır.

Edit: Arapçadan veya diğer dillerden kelime alınması dili zenginleştirir. Ama dili asimile edecek kadar kelime almak dile suikasttir.