usual suspects

“sonunda dumur olunan film” tarzını (bildiğim kadarıyla) başlatmış olan ve bu tarzda olan filmler arasında saw ile gönlümdeki birincilik kürsüsünü paylaşan şaheser.
diğer aynı tarzda olan veya olmaya çalışan filmlerden farkı ise seyirciyi yanıltmak için hemen hiçbir oyuna gitmemiş ve seyirciyi aptal yerine koymaya çalışmamış olmasıdır. burada kullanılan ‘aptal yerine koymak’ terimi önce katilin kim olduğuna dair verilen ipuçlarını tamamıyla bir karaktere yönlendirip, ondan sonra başka birisinin katil olduğunu göstermekle sınırlı değildir. daha çok yapımcıların yaptığı seyirciyi yanlış yönlendiren görsel oyunlardır. bahsi geçen oyunlar şöyle örneklenebilir; polisiye bir filmde öncelikle cinayet işlenmeden seyircinin katil sanmalarını istedikleri karaktere bıçak biletilir. cinayet esnasında katilin yüzü kesinlikle gösterilmez ya da siluet şeklinde gösterilir. sonra da, yönetmenin isteğine bağlı olarak, cinayetten sonra farklı bir karede aynı karaktere kanlı elleri yıkatılır. katil tabii ki bu şahıs değildir. bıçağı ekmek kesmek için bilemiş olup ellerini bahçe işi yaparken parmağını kestiği için yıkamaktadır. velhasıl tamamıyla seyircinin fesatlığıdır. halbuki yönetmen bunu göstermese seyirci hiç bir şey kaybetmeyecektir normalde.
şimdi de olağan şüphelileri bu sınıftan ayıran bazı özelliklerden bahsedelim. bahsi geçecek olan özellikler film ikinci kez izlendiğinde daha iyi gözlemlenebilmektedir.
---------spoiler---------
birincisi, “kobayashi” ismi bütün flashbacklerde nerdeyse bütün karakterler tarafından alay edercesine söyleniyor.
ikincisi, kevin spacey’in canlandırdığı verbal kint adlı karakter sorgu esnasında sorguyu yapan şahıs ne zaman ona sırtını dönse ve zeki bir soru sorma tribine girse alaycı bir yüz ifadesi takınıyor.
üçüncüsü, filmin sonlarına doğru verbal kint adlı karakter olaylar olurken geminin dışında olduğunu söylemesine rağmen içindeymişçesine olayları anlatıyor.
(bu ayrıntıları ilk izlediğinde fark edip filmin sonu hakkında tutarlı bir tahminde bulunabilen şahıs varsa takdir edilesidir, saygı duyulasıdır)
---------spoiler---------
bu özelliklerin yanı sıra filmin mükemmel kurgusu ve günümüz aksiyon-gerilim senaristlerinin oyuncu kadrolarına güvenip kafa yormaya yeterince mesai ayırmadığı göz önünde bulundurulduğunda ( (bkz: righteous kill) , (bkz: street kings) veya (bkz: hide and seek)) daha uzun bir süre tahtı kimseye kaptırmayacak gibi duruyor.