yeter

Bir sabah uyanırsınız.Değişecek gibi geliyordur herşey,ama bi bakarsınız,yine herşey aynıdır.Gözlerinizi açar açmaz aklınıza gelen şeyler,kabuslar,hayatın oyunları,herşey üstünüze gelmeye başlar.Yatağınızdan kalkmak istemezsiniz önceleri,yok olmak istersiniz.Sadece yok olmak.Ölümü düşünecek kadar bile cesaretiniz yoktur çünkü.Ama bırakmazlar.Kana kana yaşayacaksın derler,her nefeste kalbini hançerleyen zamanı kendine kefen olarak giydireceksin.Dünya'nın ve hayatın umrunda değildir hiçbir tükenmişlik.Siz cehennem azaplarından,kör kuyulardan,tanımsız acılardan geçerken "kıyamet sen de kop kopacaksan" sancılarına gebeyken,bir bakarsınız dışarda insanlar gündeilk hayatın tekdüzeliğine kapılmış,herkes bir yerlerden bir yerlere gidiyor,dışarda köpekler havlıyor,dışarda tüm umarsızlığıyla güneş doğuyor,dışarda yıldızlar yanıp sönüyordur.Ve sizi de tüm gülünç koşturmacalara alet etmek isterler,yaşamın kurallarına...Aslında onların hayat diye giyindikleri de siyahtır,ölüm diye soyundukları da,kader diye çarptıkları da.Ve kendi doğrularını size dayatmaya çalıştıklarında dayanamazsınız artık.Zaten zaman her gün boğazınıza bir yılan gibi sarılırken,hayat sizi herhangi bir tren istasyonundaki herhangi biri yapmaya çalışırken,kana kana yaşarken,yaşar gibi yaparken...Dayanamazsınız.pimin çekildiği noktadan çıkan sesin adıdır yeter!