dangal

Aamir Khan'ın oynadığı ve nitesh tiwari yönetmenliğinde çekilen güreş konulu bir film. filme konu olan olaylar gerçektir, geeta'nın spor okulundaki koçu pramod hakkında olanlar hariç.

aamir khan gene mevcut eğitim sistemine (güreşçilere verilen eğitim) burun kıvırıp parmak sallayan bir rolle karşımızda; disiplinli, katı, gençliğinde yaptığı hataları kızlarının tekrar etmemesini ve yarım kalan hayallerine onların erişmesini isteyen bir baba...

güreş sporunu çok sevmem ama bu film başka. filmin sonunda güreş sporuna sempati duymaya başladığınızı hissedeceksiniz.

verilen mücadeleye, hayallerine ulaşmak için yapılan fedakarlıklara hayran kalmamak elde değil. ilginçtir sporla alakalı filmlerin, bir şeylere yeniden başlamak için beni motive ettiğini fark ettim. verilen mücadeleyi görünce, kendi köşesine çekilen, bazı şeyleri kabullenmiş ve pusmuş, raif efendi benzeri ruhumuza inat içimizde bir şeyler harekete geçiyor demek ki.

son söz olarak disiplinle, iyi bir yöntemle insan her şeyi başarabilir. aamir khan'ın çoğu filminde ruhumuza pompalamak istediği düşünce bu değil mi zaten?