yalnızlık

Çocukken kurduğumuz hayallere ailemizi de katardık. Hatta sevdiğimiz yanımızda olmasını istediğimiz insanları da dahil ederdik hayallerimize. Zamanla yaş ilerledikce insan bencilleşiyor be sadece ben merkezli olmaya başlıyor. Tamam kabul ediyorum tamamen bencillik denemese bile bi nevi bencillik bu.
Yalnız kendimizle hayaller kurmaya başlıyoruz belki bi kaç kişi daha dahil edebiliyoruz hayallerimize.
Sonra yavaş yavaş paylaşmayı unutuyoruz.
Sonrası neresinden tutarsan tut yalnızlık işte.
Belki de sadece kendimizi düşünmekten vazgeçerbilirsek yalnız kalmaktan kurtulabilir hatta belki de mutsuzluktan
Kim bilir..