yazarların yaptıkları en manyakça psikopatlık

Geçen sene son sınıfta aşık olduğum kız yağmurlu bir gecede dışarıda olmk istiyordu( twittera öyle yazmıştı), ben de sırf onun yanında olabilmek için gecenin köründe o soğuk yağmurlu havada dışarıda olduğumu ve onun yanına gelebilecegimi söyledim lakin evde sıcacık yatağımda oturuyor vaziyetteydim. Dışarıda olduğumu söylememin nedeni ıslanmami istemezdi bu da onun yanında olma fırsatını kaçırmam demekti. Velhasıl dışarıda zaten ıslanmış birine de hayir demezdi. Lakin tam işler iyi gidiyor derken dışarı çıkacağım anda yağmur duruverdi. E ben kupkuruyum. Ne yapacağım derken kendimi banyoya sokup elbiselerle duşa girdim. O anlamasın diye sırıl sıklam oldum ve o soğukta çok uzun bir yol yürümüştüm yarimle. Ertesi gün hasta düşmüştüm ama o sabaha kadar bütün sehri onunla dolaşmak beni o gün en mutlu insanlardan biri yapmıştı. Tabi sonra hislerim karşılık bulmadı ruhum kancalara gecirilerek acı çekti vs. ama bunlara tekrar girmenin manası yok . Aşk tek kişiye yer verir. Şimdi gülümseyerek hatırlıyorum her şeyi.