ceza

üç durumda uygulanan işlem. hepsi de suça değgin;

1. suç işlemek.
2. suça teşebbüs etmek.
3. suça yataklık etmek.

peki suç ve zaman ilişkisi nedir sorusu akla takılıyor. suça meyilli olduğun ve fakat işlemediğin zaman suçlu musun? değil mi? silahını doğrulttun, tetiği çeksen suç olacak ama çekemeden biri üstüne atladı, nesin şimdi sen? tetiği çekmiş kadar ceza almalı mısın? yoksa sadece eylemin sonucuna mı bakmalı. sen bunu yapıyorsan başka zaman yine yapar ve bu defa tetiği çekebilirsin, ceza için o anı mı beklemeli? ya da bu suça yataklık ettin, adama silahı sen verdin, senin suçun ne o zaman?

bu ve benzeri soruların oluşturduğu karmaşık bir düğüm olan ceza tanımı, insanın insana uyguladığı yaptırımların en çetrefillisi. tanrı inancı burada devreye giriyor. küfür demek tanrıya şikayet etmek demek. şikayet bile edemeyeceğin derecede cenderedesin. tanrının olmadığını düşünmeye teşebbüs bile tanrı katında suç. öyle bir suç ki cezaların en büyüğü bekliyor ucunda. cayır cayır.

tamu denilen en ağır ceza ise, bunu kullanarak neden insanları dünyada cezalandırmayalım. aynı tabuyu neden dünyaya taşımayalım. sadece yapmak değil düşünmek bile suç olsun, eli ile suç işleyenin eli kesilsin ki bir daha aynı elle aynı suça bulaşmasın. her şey açık, çetrefil yok, tanrı buyruğu. cezan kesildi, insanın insana yaptırımı değil, tanrının verdiği bir ceza bu. cezayı veren kim peki? insan. bu insan kim? peygamber mi? peygamber olmasa bile tanrının dünya temsilcisi, o nun adına karar veriyor. peki bu yetkiyi kimden alıyor? tanrıdan. dön baba dönelim.

el nihaye suç ve ceza, raskolnikov'un tahayüllerinin çok ötesinde, zira insanın insana uyguladığı her şey sorgulanır ve bir türlü yerini beğenmez zira toplumların ve yasaların ömrü dediğin nedir ki evren saatinde? hiç. oysa tanrının insana uyguladığı yaptırımla yasayı bağlarsan ne derdin kalır ne de tasan, tanrı sonsuzluk demek, son söz demek.

karar sizin pek tabii, isteyen kuralları insanların koyduğu bu oyuna devam eder, isteyense tanrı varlığını kabul edip, onun yasaları olduğunu düşündüğü eylemleri yaşamına dizer. her ikisi de aynı, özünde insan karar veriyor. tek farkları, katlettiği ve kurtardığı can sayılarındaki farklar.

yataklık-teşebbüs ve eylem cezanın 3 hali, gaz-sıvı ve katı. hepsi madde, hepsi suç.

ceza ne olacak? işte orası insanlık nefes aldıkça tartışılıp duracak. son söz olmayacak hiç bir zaman.