suhulet

hizmete sokulduğunda döneminde bir ilk olan ve asya ile avrupa'yı birbirine bağlayarak uzağı yakın eden, tüm istanbul'luya "kolaylık" sağlayan vapur.
yeni hizmete sokulan suhulet vapuru kimi istanbul sevdalılarında yoğun duyguların tecelli etmesine de sebep olmaktadır...

rahmetli dedem dersaadette evkaf nezaretinde çalışırken bir akşam vakdi köprüye inip yorgo nun meyhanesinde iki tek atmış ve
akabinde,sirkeci den kalkan "suhulet" in son seferine son anda yetişmişti. ben ise kendisini haydarpaşa iskelesinde karşılamış, vapur seferinin akabinde muhallebiciye gitmiştik.

o yıllar erenköy'de paşa dedem den kalan mütevazi köşkümüzün taşlığında yemeğimizi yer, pederin sirkeci'deki konyalı lokantasından getirmiş olduğu talaş böreği ile ziyafet çekerdik. peder bey böreğin yanında muhakkak hacı bekir lokumu da getirir, biz lokumlarımızı yerken peder bey rahmetli dedemden yadigar temaşa perdesinde bize karagöz oynatırdı.

rahmetli dedemin bir diğer yadigarı ve emektarı olan bacı kalfamızın vefatı ile birlikte ailemizin temeli sarsılmış oldu. akabinde büyük ağabeyim olan ahmed faik bey de evi terk edip, pera cihetinde bir rum aşiftesine kendini kaptırdı.

ben de o yıllarda leyli meccali okuduğum galatasaray sultanisi'nden ayrılmak zorunda kaldım.
rahmetli paşa dedemden kalan para da suyunu çekince köşkü satıp, moda da barış manço nun evine yakın mütevazi bir ev almak zorunda kaldık.

o yıldan beri moda'da yaşıyorum ve bir moda'lı ve kadıköylü olarak "suhulet"'i tekrar görmek beni o yıllara aldı götürdü işte...