gece televizyon izlemek

bir nevi nostalji yapmaktır.. çünkü, geceler kanalların eski dizilerinin boy gösterme zamanı olur, insan da vaktiyle yayınlanırken bile izlemediği diziyi o sırada başka yapacak bulamadığından/bulmayı düşünmediğinden eli mahkum izler..

bu konuda da en çok kanal d ve atv nettir bakın, dönem dönem yerli eski diziler, dönem dönem brezilya/meksika/arjantin kaynaklı eski diziler..
işiniz ne? oturun, izleyin..
o sırada, beyin de ya başka yerlerde olduğundan ya da uyku sersemliğinde coştuğundan dışarıya duyarlılığı azalır ya zaten.. "ıyyh! bu diziye dayanamıyorum!" düşüncesi bile olmaz (ki zaten o da abartılı tepkidir -düşüncede bile-, laf aramızda), mistir mis..

tabii, nazım hikmet için program yaparken olaya kendisini kaptırıp da şiir okur gibi konuşmayı, programın başından sonuna olduk olmadık yayan ali kırca ya da benzer formatlarda, aynı şeyleri tekrarlayan, tekrarlarken de konuyla en ilgisiz insana bile "iyi de dediğin olmadı ki amca, şu var bu da var" dedirten insanların "tartışma"sını izlemek istemezseniz..
istiyorsanız, tüm günü, gazeteleri, okul-iş çevrelerindeki kimi muhabbetleri, sözlükleri vb. yerleri, gündemi düşünün..
emin misiniz? hmm..
**