zengin koca bulurum sırtım yere gelmez

yazdığımız yerin kamuya açık olmasından kelli erdem, iffet gibi kavramlarla hakir görülmeye çalışılan hayatta kalma eylemi.

elimizdeki verilere bakalım önce

yaşadığımız yerin türkiye olduğunu unutmayalım, bu güzelim ülkede aileden sıfır katkı ile okumuş hemen her üniversite mezununun bugün istanbul'un orta sınıf semtlerinden bir ev alması için yıllarca çalışması gerekmekte (tabi iş bulabilirse) tabi ki bu da yeterli değil hayatı boyunca çalışsa bile bir ev sahibi olma olasılığı gerçekten çok azdır. ev örneğini diğer şeyler içnde genellemek mümkün, iyi bir hayat sürdürebilmek için üniversite mezunumuz köpek gibi çalışacak ama ona vaad edilmiş olan (oku oğlum, kızım oku) zenginliğe belki yıllar sonra erişebilecek. bunun yanında bu güzelim ülkede yasadışı binbir yolla bizim okumuş çocuktan daha iyi kazanan insanlar olacak hatta onlar her daim daha fazla kazanıyorlar. bu yasadışıdan kastı da açmak gerek polisiyelik işlerden bahsetmiyorum bile örneğin içki ruhsatı olmadığı halde içkili mekan işleten (beyoğlunda yüzlerce mekan var) yerler. bu örnekler artırılabilir.

şimdi hal böyleyken bırakın zengin olmayı orta sınıf bir hayatı idame ettirmek için köpek gibi çalışmak bir tarafta (hangi arda derede o hayatı yaşıyacan di mi ama) bir diğer tarafta ise sadece güzelliğini kullanarak zaten maddi problemleri aşmış birini bulma ve sorunların üstesinden gelmeyi hedef edinmiş bir insan olmak var.

bu kızlarımıza tavsiyem zengin kocayı bulurlarsa eğer yaşları geçmeden kendilerini sağlama almalarını, iyi bir avukat danışman bulmalarını salık veriyorum.

(bkz: baba parası yemenin dayanılmaz hafifliği)