yogi

ibn Battûta yaklaşık 700 sene evvel Hind diyarında karşılaştığı yogileri(bunlar kitapta 'cûkî' diye geçer ama sanıyorum kitabı daha sonradan düzenleyen ibn cüzeyy, battûta'nın ye harfini cim diye okuduğundan kitapta böyle geçmektedir. O harfi ise zaten arap alfabesinde u ile karşılandığından böyle okunmuş olsa gerek)şöyle anlatır:

"Cûkî tayfasının pek şaşırtıcı özellikleri duyulur, bilinir. Meselâ kimi aylarca ağzına bir lokma koymadan, bir damla su içmeden yaşayabilir. Onların çoğu yeraltında kendileri için kazılan çukurlarda kalmakta, üstlerine de ev yapılmaktadır! Herifler içeri girdiklerinde üst taraf örtülür ve sırf hava girecek kadar minik bir delik bırakılır. Bu cehennemî çukurlar içinde aylarca kalmaktadırlar. Hattâ bazılarının bir sene kaldığını dahi işittim!

Mencerûr şehrinde cûkîlerden ders almış, onların yöntemlerini öğrenmiş bir müslümanla karşılaştım. Bu adam kendisi için yapılmış bir masa üstünde yemeden içmeden tam yirmi beş gün otururdu. Ben oradan ayrıldıktan sonra daha ne kadar böyle kaldığını bilmiyorum!

Halk inanıyor ki cûkîler özel haplar üretiyorlar; bir tanesiyle günlerce hattâ aylarca idare ediyor, bunun sayesinde hiç susuzluk ve açlık hissetmiyorlar...

Öyle cûkî var ki yoldan geçen adama şöyle bir göz dikse hemen öldürüverir. halkın dilinde dolaşan söylentilere göre adam sihirbaz cûkîlerden birinin o feci bakışıyla can verdiği vakit göğsü yarılsa kalbi bulunmazmış! Çünkü adamın kalbini yemiştir! Ve bu tür işleri genelde kadınlar yapar. Bu işle uğraşan kadına keftâr(sırtlan, kan içici) denilir."

Seyyahımızın bir hayli dikkatini çekmiş olacak ki yogilerden daha bir çok yerde bahseder. Hattâ bir keresinde hükümdarın sarayında kendisine maharetlerini sergileyen bir yoginin(cûkî) yerden yükselmesi sırasında şaşkınlığından bayılır. Sonra hükümdarın gönderdiği şerbeti içince kendine gelir.