yazarların cezaevi anıları

bigün yine içerdeyim haksız yere aşık olmaktan, sedat peckerin koğuşuna attılar beni, dedim sedat bi çay koyda içelim boş boş oturma öyle tuzluk gibi.

ben ne bilirdim bu tavşanın mafya olduğunu. şöyle bir baktı bana, "bir umuttur yaşamak" ağabey. dedi.

dedim umudunu yaşantını siktirme sedat bi çay istedik filazof musun mafya tavşanı mı ?

efendim bu kalktı ayağa allekte mov it mov it başladı dansa. geri geri yürüyo falan bişeyler yapıyo.

sedat dedim götün ayrı başın ayrı oynuyo sana efendi gibi son defa söylüyorum çay koy.

böyle bi süklüm püklüm oldu böyle bir ağladı ağlayacak gibi oldu, sonra "ben anca yere düşen birini kaldırmak için yere eğilirim"

falan dedi. dedim sedat senin beyin iyice sulanmış anlaşıldı. ben kendi çayımı kendim koyayım en iyisi.

tavşan sedat koymuştum adını, o seneden beri hep tavşan sedattır onun lâkabı aslında. utanır söyleyemez.

sonra işte çıktı hapisten garanti bir iş buldu, rte'ye yağdanlık olarak işe başladı.

iyide yapıyo işini kerata. işte buda böyle bir anımdır.