osmanlı da türk düşmanlığının kanıtları

olmayan kanıtlardır. burada yazılanlar kaynak bile verilmeden etnik kışkırtma yapmak için hazırlanmış cümleler bütünüdür. sadece tek bir tarih kitabı -romanı değil- okuyan bir kişi arapların o dönemlerde kendi ayakları üstünde duran bir devletleri bile olmadığını ve arapların zaten türk olan memlüklerin idaresi altından osmanlının idaresi altına girdiklerini ve salyaneli eyalet olarak her sene vergi verdiklerini bilir.
türklerde kut anlayışı vardır. türk olmayan bir kişiyi hiçbir türk hükümdarı olarak görmez. türkler bu sayede bağımsız yaşayabilmişlerdir. (bkz: kut anlayışı)

osmanlıda özellikle yükselme devrinde arapçı veya ermenici şeklinde milliyetçi bir sınıflandırma yoktur ve olamaz. çünkü milliyetçi akım fransız ihtilali ile başlamıştır ve milliyetçi akım sayesinde osmanlı ve avusturya macaristanın içerisindeki etnik unsurlar kışkırtılmıştır. bir yönetimin idaresi altında bulunan insanları sınıflandırması kendi topuğuna sıkması demektir.

ayrıca asker sınıfı osmanlıda en zengin sınıftır. aileler evlatlarının asker olabilmesi ve devlet yönetiminde yüksek yere gelebilmesi için devşirme sistemi çok büyük bir fırsattı. aileler çocuklarının alınabilmesi için yarıştırılırdı. anadoluda ise türkler askere günümüzdeki gibi alınmaz bir sipahinin yanında yiyeceği, barınması, silahları ve ihtiyaçları sipahinin karşılaması ile sipahinin eri olur ve savaşa sipahi ile katılırdı. yani reayadan kimse zorla askere alınmamıştır. asker olabilmek o dönemde büyük bir nimettir.

osmanlı zamanında türklerin de diğer tüm milletler gibi ticaret yapma veya zanaatkarlık yapma hakları vardır ve bu haklarını da her zaman kullanmışlardır. ahilik teşkilatını türkler kurmuştur ve küçük şehirlerde esnaflık ve zanaatkarlık ahilik teşkilatının sistemine göre yürütülür. buna hirfet teşkilatı da denir. (bkz: hirfet)

bu yazdıklarımın çoğu henüz okuyalı bir ay bile olmamış olan halil inalcık hocanın yazdığı devleti aliyye'nin 1. cildinde anlatılmaktadır. kaynak isteyenler kitabı okuyabilirler.

başlığı açan kişinin kustuğu nefretin sebebinin ne olduğunu anlayamamakla beraber hiçbir kaynak vermemesiyle, sürekli birilerine suç atıp ardarda noktalama işareti koymasından anlaşılıyor ki kendisini ciddiye almak yapılacak büyük bir hata olacaktır.