kipcaklar

gelişme seyrini ve dil özelliklerini en az takip edebildiğimiz türk grubudur. bunun nedeni gitmek için tercih ettikleri bölgenin, kıpçak bozkırlarının, idari kontrolü zor ve geniş bir bölge olmasıdır. kalıcı bir medeniyet kuramamışlardır. bazıları doğu avrupa uluslarıyla*, bazıları o bölgede var olan türklerle birleşmişlerdir. doğu avrupa uluslarıyla birleşenler hristiyanlığı kabul edip türklük özelliklerini kaybetmişlerdir.
geri kalanlarından bazıları o bölgede hakim olan altınordu devletine katılmış, diğerleri ise; zor bir yola girdiklerini anlayıp geri dönmek istemişlerdir. yolda bazı çocuklar esir alınıp köle olarak mısır'a götürülmüştür. böylece türklerin mısır'daki varlıkları başlamıştır. daha sonraları bu esir, köle olarak gelenler; asker, muhafız ve en son olarak devleti ele geçiren komutanlar, hükümdarlar olacaktır.
bu köle olarak gelenler oradaki türk unsurlarıyla birleşip kölemenler devletini kurmuşlardır. örnek olarak: sultan baybars kıpçak türkü olup mısır'da iyi yerlere gelmiş bir komutandır.
o dönemde memlük ve altınordu ilişkileri oldukça iyiydi ve altınordu'ya daha önce katılan türkler memlükteki soydaşlarının yanıa yerleşmiş yada onlara eserler vermişlerdir. avrupalılarca; kuman(sarı adam), müslümanlarca; kuıpçak adı verilmiştir. aslında bunlar sonraları birleşen iki ayrı türk kavimidir. kumanların geçmişi karanlıktır. 1017 yılında kara-hıtayların baskısıyla batıya göçmüşler, peçenekleri yenmişler ama ruslara yenilmişler. bu yenilgi sonrası doğudan gelen kıpçaklara egemenliği vermişler, 12.yy sonrası birlikte yaşamışlardır ve kuman-kıpçak adını almışlardır.