ntsc

NTSC standardının adı 1940 yılında Amerikan Federal iletişim Komisyonu (FCC) tarından kurulmuş olan Ulusal Televizyon Standartları Komitesinden(National Television Standards Committee) almıştır. ilk olarak Mart 1941de siyah-beyaz bir yayın olarak eski 441 satırlık Radio üreticileri Derneği (RMA) standartı tabanlı bir sistem olarak önerilmiştir. Daha sonraları ise Philco firmasının isteği üzerine arttırılmış ve 480 adedi görüntü bilgisi olan 525 satırlı görüntüyü kabul etmiştir. bu standarın diğer özellikleri frekans modülasyonu ile ses sunması, saniyede 30 kareden oluşması, 4:3 görüntü ölçüsüne sahip olması ve kullanılan kanal genişliğini düşürmek için herbiri 262.5 satırdan oluşan atlamalı görüntüler kullanmasıdır.

Bu standartın renkli formatı ise yine Ulusal Televizyon Standartları Komitesi tarafından 1953 yılında ilan edilmiştir. Eski siyah beyaz sistemle uyumlu olup siyah beyaz yayınlarında yeni çıkan renkli televizyonlarda gösterilebilmesi amaçlanıyordu. Bundan dolayı eski siyah-beyaz sinyal olduğu gibi korunup Hue (renk spektrası) ve Saturation (Renk Doygunluğu) bilgileri 3.58Mhz bandında bir alttaşıyıcıyla taşınıyordu. Ayrıca saniyedeki görüntü sayısı renkli sistemde 29.97 kareye düşürülmüştür.

NTSC nin 3. ve son evrilmesi ise dijtal yayınların zorlaması ile görüntü ilerletmesi amacıyla geliştirilmiştir.

Günümüzde kullanılan NTSC tabanlı analog görüntü sistemleri şunlardır.

1. NTSC-M: Genel standarttır. Kuzey Amerika, KArayipler Tayvan, Filipinler ve Güney Kore'de kullanılır.
2. NTSC-J: Japonya'da kullanılır. Siyah seviyesinin farklığı temel farktır.
3. PAL-M: Brezilya'da kullanılır. Tüm teknik yapı NTSC ile aynı olmasına ragmen (satır sayısı, kare sayısı) PAL modülasyonunu kullanır.
4. NTSC-N: Arjantin, Paraguay ve Uruguay'da kullanılır. NTSC-M den farkı 625 atlamalı satır ve saniyede 25 kare sayısına sahip olmasıdır.