herkes açsa bu kadar araba kimin

zamanında bolca sormuş olduğum sorudur. şu an kapıda benim de bir tane var fakat sigara alacak param yok gençler.

arabamın hikayesi şudur : işe girerken sağlık raporunda yazdığı halde, basit bir hastalık yüzünden daha sonraları işten çıkarıldım. hikayenin o kısmı ağır ibnelik içerdiği için şu an detaya girmiyorum, fakat işimi etkilemeyen bir hastalık olduğunu da belirtmek isterim. herneyse, şehir dışında okuyorum, okul saatine uyan iş bulmak neredeyse imkansız, olanlar da doğru dürüst para vermiyor, ailemden destek almıyorum falan filan. ben de pazarcılık yapmaya başladım, giyinip süslenip pazarda çorap-çamaşır satıyorum. bunun için de araba almam gerekti, öğrenim kredimi bağlayıp aldım arabayı. bu arada öğrenim kredisinin yurt aidatını bile ucu ucuna karşıladığını belirtmek isterim.

skoda felicia'm var bir tane şu an, kentkarta para atmak yerine arabaya lpg atıyorum falan. yani işin özü, araba zengin işi değil, fakirlikten alan da var demek ki benim gibi. *
böyle anlatınca da çok saçma geldi lan, uzun uzun anlattım bir de utanmadan...