türk halkı

Milliyetçi biri değilim. Dedemden ötesini de bilmem. Nereden gelmişiz nereye gidiyoruz hiç merak etmedim.

Kendimi bildim, andımızı söylerdim, türküm.... her sabah, sıra arkadaşım mavi gözlü, kırmızı yanaklı Vanlı bi tosun oğlandı,ilk aşık olduğum kız kürtmüş annemden öğrendim. En yakın arkadaşım göçmendi ben her yaz köyüme giderdim o yazık hep tatil köyüne giderdi. Sonradan öğrendim o köy o köy değilmiş.

ilkokul öğretmenim pazarcıydı atlet çorap falan satardı sonradan öğrendim 2 çocuğu varmış üniversiteli. Uzun gözlüklü bir çocuk vardı babası sakallı annesi çarşaflıydı annem para ile iman kimde bilinmez derdi ama imanda para da onlardaydı annemin pazara akşam çıkmasından babamın cumaya gitmemesinden anlamıştım.

Bi kiz vardı funda evine gitmistim odev için duvarda yakışıklı başı yeşil ortulu bi adam vardı aliymiş adı funda da aleviymis annem öyle demişti.

Sonra iki çocuk vardı unuttum adlarını bizim siniftlardi ama yaşları bizden büyüktü geç yazilmislr okula dogulularmis annem öyle demişti. onlarda öyleymiş.

Ama hiç ben türküm diyen yoktu. Ama hepimiz Türkçe konuşuyorduk andımız vardi, Türk bayrağı,ataturk, mudurumuzun soyadi öztürktü galiba bir tek o Türktü çünkü hep kizardi andimizi okurken yaramazlık yapınca.

Ama dedim ya hiç Türk yoktu galiba aramızda ama ne zaman milli maç olsa hepimiz sokaktaydik.

Bilmiyordum o zamanlar ama şimdi biliyorum bu halkın unu bir yerden tuzu bir yerden suyu bir yerden ama hep has her yerden.