çocuk eğitimi

yeni nesil ebeynlere bakıyorum -ki kendileri artık yaşıtlarım ve hatta benden küçükler, böyle çocuğu bilimsel yetiştirelim, şöyle yapalım, böyle yapalım falan sanki çocuk yetiştirmiyorlar da heykel yapıyorlar gibi bir görüntüleri var. çocuk daha 3 aylıkken gideceği liseden alacağı kurslara, hobileri bile planlanıyor. dangalak bir tanıdığım 3 aylık veledine keman almış "gerekirse kursa da yollarım yeterki çalsın" diyor. lan çocuk belki nefret edecek o kemandan. bir tanesi çocuk eğitimi konulu 20-30 tane kitap almış hababam okuyorlar. lan senin anan baban kitap mı okudu seni yetiştirirken. veletken beraber gazoz kapağı biriktirdiğimiz adamlar çocuklarının kimliklerini kendileri yazmaya kalkıyorlar. lan kendi kimliğinden mi memnun değilsin.

az biraz eğitimli ailelerin çocukları zaten sokak falan görmeden büyüyorlar. top peşinde koşayım, taso oynayayım falan yok öyle bir dünya. neden ? çünkü sokak kirli ve mikroplu. ayrıca ya çocuğuma birşey olursa. biz çocukken yaşıtımız birinden dayak yediğimizde üstüne bir de babamızdan laf işitirdik "kız mısın sen" derlerdi. şimdi bakıyorum çocuğun biri öbürüne çarpsa aileler arası dünya savaşı çıkıyor.

hepsini geçtim bu tipler özellikle 90'ların sonu 2000'lerin başı gibi türemeye başladılar ve çocukları artık belli yaşlara geldiler. bu çocukların istisnasız hepsi kendini bir bok sanıyor. öyle böyle değil ama. adam zorla özel üniversite'de sikindirik bir bölüm kazanmış ama havasına baksan sanki hacettepe tıpı kazanmış sıfatsız. ulan bu ülkede bir dönem özel üniversiteye giden insana "baba parasına güvenen başarısız insan" gözüyle bakılırdı. ben hala öyle bakıyorum. bu tipler iş aramaya başlayana kadar bir bok olmadıklarının farkında olmayacaklar.

özet geç piç özeti: çocuğunu iyi yetiştirmek isteyenler anne ve babalarından, olmadı dede ve nenelerinden yardım alsınlar.