yaran diyaloglar

yer: bursa metrosu

baba: b
çocuk: c (dört yada 5 yaşlarında)
anne: a
metro yola devam ederken çocuk babasına sürekli bişiler sormakta ve genelliklede cevap alamamaktadır.
c: baba bu ne? baba bu bina kaç katlı? baba bu metro kaç kişi alıyo? baba metro nasıl gidiyor gibi merak uyandırıcı ve hiçte saçma olmayan sorularla bilgilenmek istemektedir
b: ne bilim olum ben, of sıktın ama, üfff sus artık gibi cevaplarla bu isteği karşılanmaktadır. anne ise bildiği kadarı ile ise cevaplamaktadır.
a: ben bilmiyorum babana sor baban bilir.
çocuk sorulara devam eder ve baba bombayı sonunda patlatır;
b: bir daha soru sorarsan geliyo beş kardeş, çok feci dövücem der ve çocuk herkesin ortasında azarlanmaktan son derece utanır. hatta ben bile ayıplarım babasını. *
metro devam eder, çocuk susar, baba mal mal etrafa bakar, sonra nedense birden çocuğa yönelip
b: evladım bak sen şu ağacın ne ağacı olduğunu biliyormusun?
c: .......
b: olum cevap versene
c: ......
b: olum neden susuyosun konuşsana
c:o ağacın amına koyim, hem döverim diyosun hem beni konuşturuyosun, bok baba, sk baba. boşa bu adamı anne boşa bu adamı der ve çocuk ağlar.
adam dumur yolcular dumur... ve kahkahayı basar herkes ama asıl bomba anneden gelir.
a: olum sen ne biçim konuşuyosun babanla bakim.. cık cık cık hiç yakıştıramadım sana.
c: iyide anne sen konuşuyosun ya babamla geceleyin bağıra bağıra böle
ortalık bir anda buz gibi olur, kıkırdamalar yerini gülmeye bırakır ve aile olay mahalini hemen terkeder.
(bkz: orgazm olmak için küfretmek)
(bkz: dirty talk)