türk polisi

bi şey yapmasa bile korkutur insanı.

arkadaş memleketine gitti, ben de fırsat bu fırsat diye kalıyorum evinde o gelene kadar. birinci katta bi daire. bilgisayarı da tam camın yanında, cam da evin önündeki yola bakıyor. sigara içme dedi ama camı açıp içiyorum tabii ki. neyse, dün gece açmışım bi de film onu seyrediyorum, cam açık, sigaramı tüttürüyorum, o esnada birden kırmızı mavi ışıklar doluyor odaya. evin önünden bi polis arabası geçiyor. oturuşumu düzeltiyorum nedense. tam camın önünden geçiyor, yavaşlayıp arabayı geri alıyor ve tam cam önünde duruyor. cam açık dedim ama tül perde var. ben onları görmüyorum, onlar beni.. ama sanki düello edecek iki kovboy arasında oluşan türden bi gerginlik var ortada.

filme bütün konsantrasyonum gitti. her an birinin cama gelip n'apıyorsun genç demesini bekliyorum. bilgisayarda "sarı zeybek" belgeseli var, onu mu açsam acaba diye düşünüyorum. iki dakika daha geçiyor ve sonunda araba uzaklaşıyor.

korkutuyor insanı. hiç bi şey yapmasan da, evinde oturuyor olsan da.. korkutuyor.