babam

ulan adama çok çektirdim be. büyüdükçe duruldum da adam bir nefes aldı. küçükken başladı eziyetim. daha 8 9 yaşlarındayım, arabayla amasya'ya gidiyoruz. annemle ikisi konuşurken bende bir soru sormuşum babama. adam duymamış vay efendim beni niye dinlemiyorsun diye hareket halinde adamın kafasına demir tabancayı geçirip yarmışım kafasını. dövememiş beni küçüğüm diye. aradan 2 yıl sonra. oturma odasındayım televizyon izliyorum. odanın kapısı aralandı. bir tane kol uzandı odaya doğru. elinde boncuklu tabanca vardı. birden bana doğru sıkmaya başladı. lan insan boncuklu tabancayla öyle sıkar mı ? neyse ben durur muyum kapıya yaklaştım. ardında bekleyenin kim olduğunu aldırmadan kapıya tekmeyi yapıştırdım. kapı hızlıca kapanıp arkasında bekleyenin kafasına çarptı. tahmin edin kimdi ? evet gene babam. adamın ikinci kez kafasını yardım. tam olum hhka yedin dayağı diyecektim ki gene dövmedi. sadece silahı yere attı, ''sana hediye alanda kabahat'' dedi. silahın üzerinde tepinerek kırdı. * silahı hediye alıyor kalite kontrolü üzerimde deniyor aq. * aradan bir yıl sonra. arabayla hareket halinde çarşıya gidiyoruz. baba bu ne deyip yandaki inik el frenini kaldırıyorum. sonucunda araç yoldan çıkıyor. dedim hhka bugün dayak yemezsen daha hayatta yemezsin. bana bir tokat yapıştırdı feleğim şaştı aq. * ama sonra geldi özür diledi. her şeye rağmen melek gibi bir adam. bugün doğum günü. iyi ki doğdun, iyi ki babamsın. seni çok seviyorum.