monoton hayat

Bu aralar ciddi ciddi koyan hadise. Ve asıl can sıkan da bunu kıracak bir durumun olmaması. Yeni birşeyler yapamıyorum. Yeni bir uğraş bulsam diyorum, bulamıyorum. Şaka gibi ama bulamıyorum. Yapılası şeyler hep çok zaman alan ve uğraştıran şeyler. Bu ikisi yeterince bende yok. Yeni insanlar hayata sokmak konusunda da açıkcası başarılı bir insan değilim. Beni tanıyan insanlar ya benden nefret ederler, ya da severler. Kişiliğimden ötürü tamamen, her zaman gerçekçi bir insan olmam bunlara sebebiyet veriyor. Cidden birşeyden hoşlanmadıysam sırf karşıdakini memnun etmek amaçlı yalan biçimde davranamam. Dönemlik birşey için tüm karakterimle oynamaya niyetimde yok açıkcası.
Sanal ortamdan uzaklaş demek bana garip geliyor. Gerçekten bir ilgimi çeken başka birşey varsa bu kendiliğinden gerçekleşiyor. Bu kendi verebileceğim kararın ötesinde bir şey gibi.

Bunun çözümüne dair en ufak bir ışık dahi yok bu aralar gözümün önünde. Ne olacak çok merak ediyorum.