bugün

sibylle baier

fazlasıyla dnasına içimde rastladığım bu kadın, çok fazla müzisyen ve oyuncu olmak istiyor. ama sadece bir filmde birkaç saniye gözükebiliyor (bkz: alice in the city)

ve kendi kendine, gitarıyla bestelerini bantlara kaydediyor (70'lerden bahsediyoruz). ölümünden yıllar sonra, aile arşivinden torunu buluyor o kayıtları yanılmıyorsam. ve 2006'da o kayıtlar isminin yanıbaşından geçip sepya tonlarını bulan albüme dönüşüyor.
(bkz: colour green)

öldükten sonra, kalan isteği gerçekleşmiş oluyor .

bu tüyler ürpertici boşluk hissine boşluklar katmak isterseniz eğer:

https://www.youtube.com/watch?v=s7Y_GJQ6oAo
© copyright 2005 - 2026