bazen

Bazen insanlardan bunalıyorum. Çünkü söylenenler sahte,yaşanan duygular gerçekçi gelmiyor. Tabi ortada bir duygu varsa gerçekten!!!
Bazen kendime kızıyorum yaşananlardan neden ders çıkarmıyorsun diye ? içinde "sen" geçen cümleler komik gelmeye başladı. Senin için bişiler yapmak istiyorum,senin yanında olmak istiyorum,seni mutlu etmek istiyorum,senin yüzün gülsün istiyorum,seni tanımak istiyorum gibi gibi... Hala benim için bişi yapma diyemiyorum insanlara kalpleri kırılmasın diye. Sölediklerinizin hepsini siz olmadan da yaparım ben diyemiyorum sonunda kendimin üzüleceğini bile bile.
Bazen insanlardan fazlasıyla bunalıyorum!!! Adam yerine koyup konuşuyorsun diye kendini vazgeçilmez ya da bulunmaz hint kumaşı sanan insanlardan. Hayır diyemiyorum işte arkadaşım ben salak değilim senin derdinin ne olduğunu biliyorum diye. Söylesen " aaaa ben öyle bir insan mıyım? " der hemen. Ama bizde saf değiliz!!!
Bazen sövesim geliyor bazı insanlara. içimde ne varsa böyle suratlarına sölemek. Ama diyorum ki sonra anlamaz boşver. Kendini yorma boşuna.
Bazen yanlış olduğunu bile bile hatalar yapıyorum ve kızıyorum kendime. Tıpkı şu anda olduğu gibi. Ne gerek var haddini bilmeyen insanlara insan gibi davranmaya.

Bazen hiç bişey düzelmeyecekmiş gibi gelse de tüm kalbimle inanıyorum hala güzel günler yolda. Çünkü ben insanları kullanmadım şimdiye kadar,kimsenin kalbini bile istiye kırmadım,kimsenin arkasından kötü dualar etmedim bana ne yaparlarsa yapsınlar!!!

Evet gecenin bir yarısı içim bunaldı birden. Oysa yarın ne güzel bir gün olacak. Herşey tamamen biticek yarın. Geçmişle olan ve benim kötü günler yaşamama sebep olan herşeyi bir kenara bırakıp gerçekten yepyeni bir hayata başlayacağım gün olucak. Geçmişi tamamen kapatacağım gün yarın. Yeni hayatıma gerçekten adım atacağım günlerin başlangıcı. Kendimden ödün verip başkaları için yapmak zorunda kaldığım bazı zorunlulukların biteceği gün.

Bazen en dipte olduğumu düşünsem bile kendi kendime verdiğim sözleri unutmuyorum. Heyyy insanlar ben size artık inanmıyorum. Ve kendi başıma en dipten yukarılara çıkmasını yavaş yavaş öğreniyorum.