bugün

niğde

memleketimdir.

gerçi gitmesem de, görmesem de o niğde benim niğdemdir.

bim den gazozunu alıp hasretle sarılırım ona,

kapağını açıp kokusunu içime çekerim.

buram buram memleket kokar, sevda kokar, hasret kokar o gazoz.

memleketimin kokusu sinmiştir sanki,

dağının taşının havası sinmiştir.

göz yaşlarım karışırken bardağa döktüğüm gazozun damlalarına,

içimden geçen tek şey, memleketimdir.

ama ankara nın yeri ayrıdır tabi.
© copyright 2005 - 2026